True Faith in Christ

  Before we pray, let's first take a moment to listen to God's word and then we'll pray together. 

 Faith often moves before you see anything move. Before the sea splits, before the door opens, before the breakthrough shows up in your life, God usually calls you to take a step. 

 That is one of the hardest parts of walking with him because your natural mind wants proof first. 

 You want certainty first. You want the results first. 

 But faith does not wait for the evidence. 

 Faith responds to God's word even when the situation still looks the same. 

 Look at the story of Moses. 

 Israel stood trapped between the Red Sea and Pharaoh's army. Fear was everywhere. 

 Panic was loud. 

 Yet God did not tell Moses to stand still and hope the water would part by itself. 

 Moses had to lift his rod and stretch out his hand over the sea. That action was obedience and trust. 

 The water did not move until Moses moved. 

 God's power was ready, but the miracle met Moses at the point of obedience. 

 Many times you are in a similar place. 

 You know God can do it, but your heart still trembles because you cannot see how. 

 Still faith says, "Lord, I will obey you anyway. I will move forward anyway. I will pray anyway. I will forgive anyway. 

 I will keep doing what is right anyway.

 Faith is choosing to trust God in the middle of what is hard.  Now, think about the woman who had been bleeding for 12 years.  Her pain had lasted so long that it could have convinced her to stop hoping. Yet, she did not stop. 

 She came through the crowd hoping that if she could just touch the edge of Jesus's garment, she would be healed. 

 She did not wait until she felt strong.

 She did not wait until Jesus turned to her first. 

 She moved toward him while she was still weak. She acted while she was still unsure. 

 And Jesus honored that. In Luke 8 verse 48, he said, "Daughter,  your faith has made you well. Go in peace." 

 Her faith acted before anything changed on the outside and then healing followed. 

 This is why you cannot separate faith from action. 

 Many people say they believe, but faith is not only a statement.  Faith becomes visible through obedience and action. 

 That is why scripture warns us that faith without action is empty.  

James 2: verses 17 to 18 says, "Faith by itself, if it is not accompanied by action, is dead." But someone will say, "You have faith, I have deeds. Show me your faith without deeds, and I will show you my faith by my deeds. 

This does not mean you earn miracles. 

 It means true faith produces movement.

 When you truly trust God, you respond to what he has said. So if you are believing God for change, ask yourself what step of obedience he has already placed in front of you. 

 Is he calling you to pray consistently again? Is he calling you to stop compromising? 

 Is he calling you to make peace with someone? 

 Is he calling you to give up a habit that is pulling you away from him? 

 Sometimes you want God to change your situation,  but God is trying to change your direction. 

 Faith is also how you came to Christ in the first place. You did not see Jesus physically, yet you believed. You trusted his promise and you surrendered your life. 

 Ephesians 2: verses 8-9 reminds you, "For by grace you have been saved through faith,  and this is not your own doing. It is the gift of God, not a result of works,  so that no one may boast. 

 Your salvation began by faith, and your daily walk is sustained by faith. 

 You keep trusting, keep following, keep obeying because you know our father is faithful. 

 This is why Hebrews 11:6 is so strong. 

 Without faith, it is impossible to please God because anyone who comes to him must believe that he exists and that he rewards those who earnestly seek him. 

 And when faith feels difficult, remember what faith truly is. 

 Hebrews 11:1 says, "Now faith is the assurance of things hoped for, the conviction of things not seen." 

 Faith does not require you to see everything. 

 It requires you to trust the one who sees everything. The walls of Jericho show this clearly. 

 Israel did not win by strength or strategy the way people normally fight. 

 They followed God's instruction for seven days, walking, waiting, and obeying even when it looked foolish to others.

In Tamil: உலகிற்கு இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி 🌍

 Ulakiṟku iyēcu kiṟistuviṉ naṟceyti 

  தேடுபவர்களுக்கு:

👉 “நற்செய்தி என்றால் என்ன?”

👉 “நான் எப்படி இரட்சிக்கப்பட முடியும்?”

👉 “நான் பரலோகத்திற்குச் செல்கிறேனா?”

👉 “மீண்டும் பிறப்பது என்றால் என்ன?”

👉 “நான் மன்னிக்கப்பட்டேன் என்று எனக்கு எப்படித் தெரியும்?”

Tēṭupavarkaḷukku:

👉 “Naṟceyti eṉṟāl eṉṉa?”

👉 “Nāṉ eppaṭi iraṭcikkappaṭa muṭiyum?”

👉 “Nāṉ paralōkattiṟkuc celkiṟēṉā?”

👉 “Mīṇṭum piṟappatu eṉṟāl eṉṉa?”

👉 “Nāṉ maṉṉikkappaṭṭēṉ eṉṟu eṉakku eppaṭit

 teriyum?”

அன்பான மதிப்பிற்குரிய வாசகரே, 

நாளை வரை காத்திருக்க வேண்டாம் - நாளை யாருக்கும் வாக்குறுதி அளிக்கப்படவில்லை.  இன்று இரட்சிப்பின் நாள் (2 கொரிந்தியர் 6:2). 

Aṉpāṉa matippiṟkuriya vācakarē, 

nāḷai varai kāttirukka vēṇṭām - nāḷai yārukkum vākkuṟuti aḷikkappaṭavillai.  Iṉṟu iraṭcippiṉ nāḷ (2 korintiyar 6:2). 

தொடர்ந்து படித்து, இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி, நித்திய ஜீவனின் நம்பிக்கை மற்றும் உங்கள் இரட்சிப்பில் நீங்கள் எவ்வாறு உறுதியாக இருக்க முடியும் என்பதைக் கண்டறியவும். 

Toṭarntu paṭittu, iyēcu kiṟistuviṉ naṟceyti, nittiya jīvaṉiṉ nampikkai maṟṟum uṅkaḷ iraṭcippil nīṅkaḷ evvāṟu uṟutiyāka irukka muṭiyum eṉpataik kaṇṭaṟiyavum.

நற்செய்தி என்றால் என்ன, நான் பரலோகத்திற்குச் செல்கிறேனா என்று எனக்கு எப்படித் தெரியும்? நற்செய்தி, இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி, மிக எளிமையாக விளக்கப்படலாம், ஆனால் அது மிகவும் ஆழமாகவும் செல்ல முடியும். 

Naṟceyti eṉṟāl eṉṉa, nāṉ paralōkattiṟkuc celkiṟēṉā eṉṟu eṉakku eppaṭit teriyum? Naṟceyti, iyēcu kiṟistuviṉ naṟceyti, mika eḷimaiyāka viḷakkappaṭalām, āṉāl atu mikavum āḻamākavum cella muṭiyum. 

யோவான் 3:16 மிகவும் எளிமையான பதிப்பைக் கொடுக்கிறது. ஏனென்றால், கடவுள் உலகத்தை மிகவும் நேசித்தார், அவரை விசுவாசிக்கிற எவரும் அழிந்து போகாமல் நித்திய ஜீவனைப் பெறும்படி தம்முடைய ஒரே பேறான மகனைக் கொடுத்தார். 

Yōvāṉ 3:16 Mikavum eḷimaiyāṉa patippaik koṭukkiṟatu. Ēṉeṉṟāl, kaṭavuḷ ulakattai mikavum nēcittār, avarai vicuvācikkiṟa evarum aḻintu pōkāmal nittiya jīvaṉaip peṟumpaṭi tam'muṭaiya orē pēṟāṉa makaṉaik koṭuttār. 

 ஆனால் நீங்கள் அதை ஆழமாக எடுத்துக்கொள்ள விரும்பினால், ஆரம்பத்திலிருந்தே, கடவுள் எப்போதும் தனது மகன் இயேசு கிறிஸ்துவையும், நமக்காக அவர் செய்யவிருந்த தியாகத்தையும் சுட்டிக்காட்டினார். எனவே, ஏதேன் தோட்டத்தில், ஆதாமும் ஏவாளும் கடவுளுக்கு எதிராக பாவம் செய்து 'தடைசெய்யப்பட்ட பழத்தை' சாப்பிட்ட பிறகு, (ஆழமான பைபிள் வெளிப்பாடு, இங்கே)

கடவுள் மனிதகுலத்திற்கான முதல் பலியைச் செய்தார், அவர்களின் அவமானத்தை மறைக்க ஒரு விலங்கின் இரத்தத்தை சிந்தினார். இரத்தம் வீழ்ச்சியில் ஈடுபட்டது. அது ஆதியாகமம் 3:21 இல் காணப்படுகிறது.

Āṉāl nīṅkaḷ atai āḻamāka eṭuttukkoḷḷa virumpiṉāl, ārampattiliruntē, kaṭavuḷ eppōtum taṉatu makaṉ iyēcu kiṟistuvaiyum, namakkāka avar ceyyavirunta tiyākattaiyum cuṭṭikkāṭṭiṉār. Eṉavē, ētēṉ tōṭṭattil, ātāmum ēvāḷum kaṭavuḷukku etirāka pāvam ceytu'taṭaiceyyappaṭṭa paḻattai' cāppiṭṭa piṟaku, (āḻamāṉa paipiḷ veḷippāṭu, iṅkē)

kaṭavuḷ maṉitakulattiṟkāṉa mutal paliyaic ceytār, avarkaḷiṉ avamāṉattai maṟaikka oru vilaṅkiṉ irattattai cintiṉār. Irattam vīḻcciyil īṭupaṭṭatu. Atu ātiyākamam 3:21 Il kāṇappaṭukiṟatu.

அதற்கு சற்று முன்பு, ஆதியாகமம் 3:15 இல், கடவுள் தனது இரட்சகரைப் பற்றி முதலில் குறிப்பிட்டார். அவர் பாம்பிடம், "உனக்கும் பெண்ணுக்கும், உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகையை ஏற்படுத்துவேன். அவன் உன் தலையை நசுக்குவான், நீ அவன் குதிங்காலை நசுக்குவாய். 

Ataṟku caṟṟu muṉpu, ātiyākamam 3:15 Il, kaṭavuḷ taṉatu iraṭcakaraip paṟṟi mutalil kuṟippiṭṭār. Avar pāmpiṭam, "uṉakkum peṇṇukkum, uṉ vittukkum avaḷ vittukkum pakaiyai ēṟpaṭuttuvēṉ. Avaṉ uṉ talaiyai nacukkuvāṉ, nī avaṉ kutiṅkālai nacukkuvāy.

  அதில் மிகவும் சுவாரஸ்யமான விஷயம் என்னவென்றால், ஒரு பெண் வித்தை சுமக்கவில்லை. ஆணால் மட்டுமே அதைச் செய்ய முடியும்.

Atil mikavum cuvārasyamāṉa viṣayam eṉṉaveṉṟāl, oru peṇ vittai cumakkavillai. Āṇāl maṭṭumē ataic ceyya muṭiyum.

இருப்பினும், இது கன்னிப் பிறப்பைக் குறிக்கிறது, அப்போது இயேசு பெண்ணின் வித்தாக வருவார். ஆணிடமிருந்து பிறக்கவில்லை, ஆனால் உண்மையில் கடவுளிடமிருந்து பிறந்தார். 

Iruppiṉum, itu kaṉṉip piṟappaik kuṟikkiṟatu, appōtu iyēcu peṇṇiṉ vittāka varuvār. Āṇiṭamiruntu piṟakkavillai, āṉāl uṇmaiyil kaṭavuḷiṭamiruntu piṟantār.

தூதன் மரியாளிடம் பரிசுத்த ஆவி உன்னை நிழலிடும் என்றும் நீ ஒரு மகனைக் கருத்தரிப்பாய் என்றும் கூறினார். எனவே இயேசு உன்னையும் நானும் போல ஆதாமின் வித்தாகப் பிறக்கவில்லை, இது ஒரு நல்ல விஷயம், ஏனென்றால் ஆதாமின் வித்தாக வரும் ஒவ்வொருவரும் ஏதேன் தோட்டத்தில் தனது ஆரம்ப பாவத்தின் காரணமாக தானாகவே பாவத்தில் பிறக்கிறார்கள்.

Tūtaṉ mariyāḷiṭam paricutta āvi uṉṉai niḻaliṭum eṉṟum nī oru makaṉaik karuttarippāy eṉṟum kūṟiṉār. Eṉavē iyēcu uṉṉaiyum nāṉum pōla ātāmiṉ vittākap piṟakkavillai, itu oru nalla viṣayam, ēṉeṉṟāl ātāmiṉ vittāka varum ovvoruvarum ētēṉ tōṭṭattil taṉatu ārampa pāvattiṉ kāraṇamāka tāṉākavē pāvattil piṟakkiṟārkaḷ.

ஆதியாகமம் 3:15 இலிருந்து ஆபிரகாம் தன் மகன் ஈசாக்கை கடவுளுக்கு பலியாக பலிபீடத்தில் வைப்பது வரை மிக வேகமாக முன்னேறிச் செல்கிறோம். அவன் தன் மகனைக் கொல்ல கத்தியைக் கொண்டு வரவிருந்தபோது, கடவுள் ஆபிரகாமை தலையிட்டு, கடைசி தருணம் மற்றும் ஈசாக்கின் இடத்தில் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வழங்குகிறது, இது கடவுள் ஒரு நாள் தம்முடைய சொந்த மகனை நமக்காக உயிருள்ள பலியாக வழங்குவார் என்பதற்கான முன்னறிவிப்பாகும்.

Ātiyākamam 3:15 Iliruntu āpirakām taṉ makaṉ īcākkai kaṭavuḷukku paliyāka palipīṭattil vaippatu varai mika vēkamāka muṉṉēṟic celkiṟōm. Avaṉ taṉ makaṉaik kolla kattiyaik koṇṭu varaviruntapōtu, kaṭavuḷ āpirakāmai talaiyiṭṭu, kaṭaici taruṇam maṟṟum īcākkiṉ iṭattil oru āṭṭukkuṭṭiyai vaḻaṅkukiṟatu, itu kaṭavuḷ oru nāḷ tam'muṭaiya conta makaṉai namakkāka uyiruḷḷa paliyāka vaḻaṅkuvār eṉpataṟkāṉa muṉṉaṟivippākum.

பின்னர் அங்கிருந்து விரைவாக அசல் பஸ்கா காட்சிக்கு முன்னேறி, இஸ்ரவேலின் ஒவ்வொரு குடும்பமும் கடவுளின் நியாயத்தீர்ப்பு அவர்களை கடந்து செல்ல தங்கள் வீட்டின் வாசலில் ஒரு பரிபூரண கறையற்ற ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தைப் பூச வேண்டியிருந்தது. 

Piṉṉar aṅkiruntu viraivāka acal paskā kāṭcikku muṉṉēṟi, isravēliṉ ovvoru kuṭumpamum kaṭavuḷiṉ niyāyattīrppu avarkaḷai kaṭantu cella taṅkaḷ vīṭṭiṉ vācalil oru paripūraṇa kaṟaiyaṟṟa āṭṭukkuṭṭiyiṉ irattattaip pūca vēṇṭiyiruntatu.

இயேசு கிறிஸ்துவின் அழகான முன்னறிவிப்பை நீங்கள் காண்கிறீர்கள், அவர் பாவத்தில் பிறக்கவில்லை, அல்லது அவர் ஒருபோதும் பாவம் செய்யவில்லை என்பதால் கறையற்றவராக இருந்தார், அவர் நமக்காகக் கொல்லப்பட்டு பரிபூரண பலியாக வழங்கப்படும். 

Iyēcu kiṟistuviṉ aḻakāṉa muṉṉaṟivippai nīṅkaḷ kāṇkiṟīrkaḷ, avar pāvattil piṟakkavillai, allatu avar orupōtum pāvam ceyyavillai eṉpatāl kaṟaiyaṟṟavarāka iruntār, avar namakkākak kollappaṭṭu paripūraṇa paliyāka vaḻaṅkappaṭum.

எனவே இப்போது அவருடைய இரத்தம் அவர் மீது விசுவாசம் வைத்த அனைவரையும் உள்ளடக்கியது.

Eṉavē ippōtu avaruṭaiya irattam avar mītu vicuvācam vaitta aṉaivaraiyum uḷḷaṭakkiyatu.

பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ள சில முன்னறிவிப்புகள் இவை, யோவான் 3:16 இன் எளிமைக்கு நம்மைக் கொண்டுவருகின்றன. ஏனெனில், கடவுள் உலகத்தை மிகவும் நேசித்தார், அவரை விசுவாசிக்கிற எவரும் அழிந்து போகாமல் நித்திய ஜீவனைப் பெறும்படி தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனைக் கொடுத்தார்.

Paḻaiya ēṟpāṭṭil uḷḷa cila muṉṉaṟivippukaḷ ivai, yōvāṉ 3:16 Iṉ eḷimaikku nam'maik koṇṭuvarukiṉṟaṉa. Ēṉeṉil, kaṭavuḷ ulakattai mikavum nēcittār, avarai vicuvācikkiṟa evarum aḻintu pōkāmal nittiya jīvaṉaip peṟumpaṭi tam'muṭaiya orēpēṟāṉa kumāraṉaik koṭuttār.

நிச்சயமாக, நாம் இதோடு மட்டும் நின்றுவிட முடியாது. கடவுள் என்ன சொல்கிறார் என்பதற்கான முழு சூழலைப் பெற, பின்வரும் வசனங்களுடன் நாம் தொடர வேண்டும்.

Niccayamāka, nām itōṭu maṭṭum niṉṟuviṭa muṭiyātu. Kaṭavuḷ eṉṉa colkiṟār eṉpataṟkāṉa muḻu cūḻalaip peṟa, piṉvarum vacaṉaṅkaḷuṭaṉ nām toṭara vēṇṭum.

17 ஆம் வசனத்தில், உலகத்தை ஆக்கினைத்தீர்க்க கடவுள் தம்முடைய குமாரனை உலகிற்கு அனுப்பவில்லை, மாறாக அவர் மூலமாக உலகம் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே அனுப்பினார். 

17 Ām vacaṉattil, ulakattai ākkiṉaittīrkka kaṭavuḷ tam'muṭaiya kumāraṉai ulakiṟku aṉuppavillai, māṟāka avar mūlamāka ulakam iraṭcikkappaṭa vēṇṭum eṉpataṟkākavē aṉuppiṉār.

18 ஆம் வசனத்தில், அவரை விசுவாசிக்கிறவன் ஆக்கினைத்தீர்க்கப்படமாட்டான். 

18 Ām vacaṉattil, avarai vicuvācikkiṟavaṉ ākkiṉaittīrkkappaṭamāṭṭāṉ.

அதனால்தான் இயேசு கிறிஸ்துவில் விசுவாசம் வைப்பவர்கள் அனைவருக்கும் இது நற்செய்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது. 

Ataṉāltāṉ iyēcu kiṟistuvil vicuvācam vaippavarkaḷ aṉaivarukkum itu naṟceyti eṉṟu aḻaikkappaṭukiṟatu.

ஆனால் 18 ஆம் வசனத்தின் மீதமுள்ள பகுதியைக் கேளுங்கள்.

Āṉāl 18 ām vacaṉattiṉ mītamuḷḷa pakutiyaik kēḷuṅkaḷ.

ஆனால் விசுவாசியாதவன் ஏற்கனவே ஆக்கினைத்தீர்க்கப்பட்டான்

Āṉāl vicuvāciyātavaṉ ēṟkaṉavē ākkiṉaittīrkkappaṭṭāṉ

ஏனென்றால் அவன் தேவனுடைய ஒரேபேறான குமாரனின் நாமத்தில் (அதாவது இயேசு கிறிஸ்து) விசுவாசிக்கவில்லை.

ēṉeṉṟāl avaṉ tēvaṉuṭaiya orēpēṟāṉa kumāraṉiṉ nāmattil (atāvatu iyēcu kiṟistu) vicuvācikkavillai.

நீங்கள் சுவிசேஷ செய்தியை எளிமையாக வைத்திருந்தாலும் சரி, பழைய ஏற்பாட்டில் கிறிஸ்து வெளிப்படுத்தப்பட்டதை ஆழமாகப் பார்த்தாலும் சரி, மீண்டும், நான் ஒரு சிலவற்றை மட்டுமே குறிப்பிட்டாலும் சரி.

Nīṅkaḷ cuvicēṣa ceytiyai eḷimaiyāka vaittiruntālum cari, paḻaiya ēṟpāṭṭil kiṟistu veḷippaṭuttappaṭṭatai āḻamākap pārttālum cari, mīṇṭum, nāṉ oru cilavaṟṟai maṭṭumē kuṟippiṭṭālum cari.

பழைய ஏற்பாடு முழுவதும் நூற்றுக்கணக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன.

Paḻaiya ēṟpāṭu muḻuvatum nūṟṟukkaṇakkāṉa eṭuttukkāṭṭukaḷ uḷḷaṉa.

உண்மை இதுதான். இயேசு உலகத்தின் பாவங்களைத் தம் தோள்களில் சுமந்து, ஒரே ஒரு பரிபூரணரானார். நம்மை மீட்கவும், மீட்கவும், மீண்டும் கடவுளின் அசல் நோக்கத்திற்கு நம்மை மீட்டெடுக்கவும் தியாகம். 

Uṇmai itutāṉ. Iyēcu ulakattiṉ pāvaṅkaḷait tam tōḷkaḷil cumantu, orē oru paripūraṇarāṉār. Nam'mai mīṭkavum, mīṭkavum, mīṇṭum kaṭavuḷiṉ acal nōkkattiṟku nam'mai mīṭṭeṭukkavum tiyākam.

அவருடைய தியாகம், அவருக்கு எதிராகப் பாவம் செய்த அனைவருக்கும் வரவிருக்கும் கடவுளின் நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றுகிறது.

Avaruṭaiya tiyākam, avarukku etirākap pāvam ceyta aṉaivarukkum varavirukkum kaṭavuḷiṉ niyāyattīrppiliruntu nam'maik kāppāṟṟukiṟatu.

  ஸ்பாய்லர் எச்சரிக்கை, அதுதான் எல்லோரும். நீங்கள், நான், உங்கள் அம்மா, உங்கள் அப்பா, உங்கள் நண்பர்கள், அனைவரும்.

Spāylar eccarikkai, atutāṉ ellōrum. Nīṅkaḷ, nāṉ, uṅkaḷ am'mā, uṅkaḷ appā, uṅkaḷ naṇparkaḷ, aṉaivarum.

ரோமர் 3:23 இதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.   "எல்லோரும் பாவம் செய்து கடவுளின் மகிமையிலிருந்து குறைவுபட்டார்கள்" என்று அது கூறுகிறது. அதனால்தான் கடவுளின் மகனான இயேசு கிறிஸ்துவின் தியாகம் மிகவும் முக்கியமானது. 

Rōmar 3:23 Itait teḷivupaṭuttukiṟatu.   "Ellōrum pāvam ceytu kaṭavuḷiṉ makimaiyiliruntu kuṟaivupaṭṭārkaḷ" eṉṟu atu kūṟukiṟatu. Ataṉāltāṉ kaṭavuḷiṉ makaṉāṉa iyēcu kiṟistuviṉ tiyākam mikavum mukkiyamāṉatu. 

கடவுளின் நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து நாம் தப்பிக்க ஒரே வழி, நமக்காகச் சிந்தப்பட்ட அவருடைய இரத்தத்தின் மூலம்தான்.

Kaṭavuḷiṉ niyāyattīrppiliruntu nām tappikka orē vaḻi, namakkākac cintappaṭṭa avaruṭaiya irattattiṉ mūlamtāṉ.

நாம் அவர் மீது விசுவாசம் வைக்கும்போது, அவருடைய இரத்தம் நம்மை மூடி, கடவுளின் நியாயத்தீர்ப்பை நம்மை கடந்து செல்லச் செய்கிறது. அதுதான் நற்செய்தி.

Nām avar mītu vicuvācam vaikkumpōtu, avaruṭaiya irattam nam'mai mūṭi, kaṭavuḷiṉ niyāyattīrppai nam'mai kaṭantu cellac ceykiṟatu. Atutāṉ naṟceyti.

ரோமர் 6:23 கூறுகிறது, "பாவத்தின் சம்பளம் மரணம், ஆனால் கடவுளின் இலவச பரிசு நம்முடைய கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவில் நித்திய ஜீவன்."

Rōmar 6:23 Kūṟukiṟatu, "pāvattiṉ campaḷam maraṇam, āṉāl kaṭavuḷiṉ ilavaca paricu nam'muṭaiya karttarākiya kiṟistu iyēcuvil nittiya jīvaṉ."

இயேசுவின் பலி கடவுளின் நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கிறது. இது உங்களை மீண்டும் கடவுளிடம் மீட்டு, ஆதாமும் ஏவாளும் ஏதேன் தோட்டத்தில் கடவுளுக்கு எதிராக பாவம் செய்வதற்கு முன்பு சரியான நிலையில் இருந்ததைப் போலவே, உங்களை அவரோடு சரியான நிலையில் வைக்கிறது.

Iyēcuviṉ pali kaṭavuḷiṉ niyāyattīrppiliruntu uṅkaḷai viṭuvikkiṟatu. Itu uṅkaḷai mīṇṭum kaṭavuḷiṭam mīṭṭu, ātāmum ēvāḷum ētēṉ tōṭṭattil kaṭavuḷukku etirāka pāvam ceyvataṟku muṉpu cariyāṉa nilaiyil iruntataip pōlavē, uṅkaḷai avarōṭu cariyāṉa nilaiyil vaikkiṟatu.

மேலும் அவரது பலி கடவுளின் அசல் நோக்கத்திற்கு உங்களை மீட்டெடுக்கிறது, அதாவது நீங்கள் அவருடன் என்றென்றும் பரதீஸில் இருப்பீர்கள்.

Mēlum avaratu pali kaṭavuḷiṉ acal nōkkattiṟku uṅkaḷai mīṭṭeṭukkiṟatu, atāvatu nīṅkaḷ avaruṭaṉ eṉṟeṉṟum paratīsil iruppīrkaḷ.

இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு இறந்த மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர் மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார். அதன் பிறகு சிறிது நேரத்திலேயே பரலோகத்திற்கு ஏறினார்.

Iyēcu kiṟistu ciluvaiyil aṟaiyappaṭṭu iṟanta mūṉṟu nāṭkaḷukkup piṟaku, avar marittōriliruntu uyirtteḻuntār. Ataṉ piṟaku ciṟitu nērattilēyē paralōkattiṟku ēṟiṉār.

 மேலும், நமது சரீரங்கள் மரிக்கும்போது, நமது ஆவிகள் எழுந்து நமது மரித்த உடல்களை விட்டு வெளியேறும், நாம் பரலோகம் என்றும் அழைக்கப்படும் பரதீஸில், அவருடன் நித்தியத்தை என்றென்றும் கழிப்போம் என்ற அதே வாக்குறுதி நமக்கு உள்ளது.

Mēlum, namatu carīraṅkaḷ marikkumpōtu, namatu āvikaḷ eḻuntu namatu maritta uṭalkaḷai viṭṭu veḷiyēṟum, nām paralōkam eṉṟum aḻaikkappaṭum paratīsil, avaruṭaṉ nittiyattai eṉṟeṉṟum kaḻippōm eṉṟa atē vākkuṟuti namakku uḷḷatu.

ஆனால் இயேசு கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கை வைக்காதவர்கள், கேளுங்கள், அவர்கள் 'நரகம் என்ற இடத்தில் கடவுளிடமிருந்து பிரிந்து நித்தியத்தை என்றென்றும் கழிப்பார்கள், அங்கு அழுகையும் பற்கடிப்பும் இருக்கும்.

Āṉāl iyēcu kiṟistuvil nampikkai vaikkātavarkaḷ, kēḷuṅkaḷ, avarkaḷ'narakam eṉṟa iṭattil kaṭavuḷiṭamiruntu pirintu nittiyattai eṉṟeṉṟum kaḻippārkaḷ, aṅku aḻukaiyum paṟkaṭippum irukkum.

நீங்கள் அந்தக் கருத்தை விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், நீங்கள் அதை நம்பினாலும் நிராகரித்தாலும், அவை இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள்.

Nīṅkaḷ antak karuttai virumpiṉālum virumpāviṭṭālum, nīṅkaḷ atai nampiṉālum nirākarittālum, avai iyēcu kiṟistuviṉ vārttaikaḷ.

கேளுங்கள், கடவுள் நீதியுள்ள கடவுள். அவர் பரிசுத்த கடவுள். அதனால்தான், ஒருபுறம், அவருக்கு எதிராகப் பாவம் செய்பவர்களை அவர் தண்டிக்க வேண்டும்.

Kēḷuṅkaḷ, kaṭavuḷ nītiyuḷḷa kaṭavuḷ. Avar paricutta kaṭavuḷ. Ataṉāltāṉ, orupuṟam, avarukku etirākap pāvam ceypavarkaḷai avar taṇṭikka vēṇṭum.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர் ஆதாமையும் ஏவாளையும் சொர்க்கத்திலிருந்து வெளியேற்றினார். எனவே, அவருக்கு எதிராகப் பாவம் செய்பவர்களுக்கு அவர் அதைச் செய்வார். 

Ellāvaṟṟiṟkum mēlāka, avar ātāmaiyum ēvāḷaiyum corkkattiliruntu veḷiyēṟṟiṉār. Eṉavē, avarukku etirākap pāvam ceypavarkaḷukku avar ataic ceyvār.

ஆனால் மறுபுறம், அவர் நம்மை மிகவும் நேசிக்கிறார், அவர் தனது மகனை நமக்காக ஒரு உயிருள்ள பலியாகக் கொடுத்தார்.

Āṉāl maṟupuṟam, avar nam'mai mikavum nēcikkiṟār, avar taṉatu makaṉai namakkāka oru uyiruḷḷa paliyākak koṭuttār.

 எனவே நாம் அவரை விசுவாசித்தால், வரவிருக்கும் அவருடைய கோபத்திலிருந்து நாம் இரட்சிக்கப்படுவோம்.

Eṉavē nām avarai vicuvācittāl, varavirukkum avaruṭaiya kōpattiliruntu nām iraṭcikkappaṭuvōm.

நீங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவை அறியாவிட்டால், இன்று இரட்சிப்பின் நாள்.

Nīṅkaḷ iyēcu kiṟistuvai aṟiyāviṭṭāl, iṉṟu iraṭcippiṉ nāḷ.

நாளை வரை காத்திருக்க வேண்டாம், ஏனென்றால் நாளை யாருக்கும் உண்மையில் வாக்குறுதி அளிக்கப்படவில்லை.

Nāḷai varai kāttirukka vēṇṭām, ēṉeṉṟāl nāḷai yārukkum uṇmaiyil vākkuṟuti aḷikkappaṭavillai.

இன்று உங்கள் வாழ்க்கையை இயேசுவிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு மீண்டும் பிறக்கவும். அதை எப்படி செய்வது?

Iṉṟu uṅkaḷ vāḻkkaiyai iyēcuviṭam oppaṭaittuviṭṭu mīṇṭum piṟakkavum. Atai eppaṭi ceyvatu?

முதலில், நீங்கள் கடவுளுக்கு எதிராக பாவம் செய்தீர்கள் என்பதை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

Mutalil, nīṅkaḷ kaṭavuḷukku etirāka pāvam ceytīrkaḷ eṉpatai oppukkoḷḷa vēṇṭum.

1 யோவான் 1:9 கூறுகிறது, "நம்முடைய பாவங்களை நாம் அறிக்கையிட்டால், அவர் உண்மையுள்ளவரும் நீதியுள்ளவருமாயிருந்து, நம்முடைய பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து, எல்லா அநீதியையும் நீக்கி நம்மைச் சுத்திகரிப்பார்."

1 Yōvāṉ 1:9 Kūṟukiṟatu, "nam'muṭaiya pāvaṅkaḷai nām aṟikkaiyiṭṭāl, avar uṇmaiyuḷḷavarum nītiyuḷḷavarumāyiruntu, nam'muṭaiya pāvaṅkaḷai namakku maṉṉittu, ellā anītiyaiyum nīkki nam'maic cuttikarippār."

 பின்னர் ரோமர் 10:9 நமக்குச் சொல்கிறது, "இயேசுவை ஆண்டவர் என்று உன் வாயினாலே அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினார் என்று உன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால், நீ இரட்சிக்கப்படுவாய். இருதயத்தினாலே ஒருவன் விசுவாசித்து நீதிமான் ஆக்கப்படுகிறான், வாயினாலே ஒருவன் அறிக்கையிட்டு இரட்சிக்கப்படுகிறான். இது நம்மை யோவான் 3:16 க்கு அழைத்துச் செல்கிறது. ஏனெனில், தேவன் உலகத்தை மிகவும் நேசித்தார், அவர் தம்முடைய ஒரேபேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்திய ஜீவனை அடையும்படிக்கு அவரைத் தந்தார்.

Piṉṉar rōmar 10:9 Namakkuc colkiṟatu, "iyēcuvai āṇṭavar eṉṟu uṉ vāyiṉālē aṟikkaiyiṭṭu, tēvaṉ avarai marittōriliruntu eḻuppiṉār eṉṟu uṉ irutayattilē vicuvācittāl, nī iraṭcikkappaṭuvāy. Irutayattiṉālē oruvaṉ vicuvācittu nītimāṉ ākkappaṭukiṟāṉ, vāyiṉālē oruvaṉ aṟikkaiyiṭṭu iraṭcikkappaṭukiṟāṉ. Itu nam'mai yōvāṉ 3:16 Kku aḻaittuc celkiṟatu. Ēṉeṉil, tēvaṉ ulakattai mikavum nēcittār, avar tam'muṭaiya orēpēṟāṉa kumāraṉai vicuvācikkiṟavaṉ evaṉō avaṉ keṭṭuppōkāmal nittiya jīvaṉai aṭaiyumpaṭikku avarait tantār.

'விசுவாசி' என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம், நம்பிக்கை வைப்பது, கடைப்பிடிப்பது, சார்ந்துகொள்வது.

'Vicuvāci' eṉṟa vārttaiyiṉ arttam, nampikkai vaippatu, kaṭaippiṭippatu, cārntukoḷvatu.

எனவே நாம் கிறிஸ்துவை விசுவாசித்தால், நாம் நம்பிக்கை வைக்கிறோம் என்று அர்த்தம். நாம் நம் இரட்சிப்புக்காக இயேசு கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறோம், நம்பியிருக்கிறோம். நாம் அவ்வாறு செய்யும்போது, நாம் மீண்டும் பிறக்கிறோம் என்று பைபிள் கூறுகிறது.

Eṉavē nām kiṟistuvai vicuvācittāl, nām nampikkai vaikkiṟōm eṉṟu arttam. Nām nam iraṭcippukkāka iyēcu kiṟistuvaip piṉpaṟṟukiṟōm, nampiyirukkiṟōm. Nām avvāṟu ceyyumpōtu, nām mīṇṭum piṟakkiṟōm eṉṟu paipiḷ kūṟukiṟatu.

கிறிஸ்துவின் புதிய இயல்பு அல்லது கடவுளின் ஆவி வந்து நமக்குள் வசிக்கிறது.

Kiṟistuviṉ putiya iyalpu allatu kaṭavuḷiṉ āvi vantu namakkuḷ vacikkiṟatu.

எனவே உங்கள் வாழ்க்கையை கிறிஸ்துவிடம் ஒப்படைக்க, கடவுளுடன் சத்தமாக தொடர்புகொண்டு, நீங்கள் சொல்வதை அர்த்தப்படுத்துங்கள், ஏனென்றால் அர்த்தமற்ற வார்த்தைகள் வெற்று.

Eṉavē uṅkaḷ vāḻkkaiyai kiṟistuviṭam oppaṭaikka, kaṭavuḷuṭaṉ cattamāka toṭarpukoṇṭu, nīṅkaḷ colvatai arttappaṭuttuṅkaḷ, ēṉeṉṟāl arttamaṟṟa vārttaikaḷ veṟṟu.

  வெற்று வார்த்தைகள் உங்களை ஒருபோதும் காப்பாற்றாது.

Veṟṟu vārttaikaḷ uṅkaḷai orupōtum kāppāṟṟātu.

எனவே நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு அர்ப்பணிக்கத் தயாராக இருந்தால், என்னுடன் கடவுளிடம் தொடர்பு கொள்ளுங்கள் அல்லது சத்தமாக ஜெபிக்கவும். இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லுங்கள், அவற்றை உங்கள் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து அர்த்தப்படுத்துங்கள்.

Eṉavē nīṅkaḷ uṅkaḷ vāḻkkaiyai iyēcu kiṟistuvukku arppaṇikkat tayārāka iruntāl, eṉṉuṭaṉ kaṭavuḷiṭam toṭarpu koḷḷuṅkaḷ allatu cattamāka jepikkavum. Inta vārttaikaḷaic colluṅkaḷ, avaṟṟai uṅkaḷ itayattiṉ āḻattiliruntu arttappaṭuttuṅkaḷ.

"கடவுளே, உங்கள் மகன் இயேசு கிறிஸ்துவை என் பாவங்களுக்காக ஒரு பலியாக அனுப்பியதற்கு நன்றி. அவர் உங்கள் மகன் என்றும், அவர் என் பாவங்களுக்காக ஒரு ஜீவ பலி என்றும் நான் நம்புகிறேன். நீங்கள் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினீர்கள் என்றும், இயேசு கிறிஸ்துவில் என் விசுவாசத்தை வைப்பதன் மூலம், நான் இரட்சிக்கப்பட்டு, உங்களுடன் சரியான நிலையில் இருக்கிறேன் என்றும் நான் நம்புகிறேன், இயேசுவே, நான் என் வாழ்க்கையை உங்களிடம் ஒப்படைத்து, உங்களை என் ஆண்டவராக்குகிறேன். நான் சாத்தானை கைவிட்டு, உங்களிடம் முழுமையாக சரணடைகிறேன். எனக்கு பலம் கொடுங்கள், இயேசுவின் நாமத்தில் என் முழு இருதயத்தோடும், என் முழு ஆத்துமாவோடும், என் முழு மனதோடும், என் முழு பலத்தோடும் உங்களை எவ்வாறு பின்பற்றுவது என்பதைக் காட்டுங்கள். "ஆமென்." 

"Kaṭavuḷē, uṅkaḷ makaṉ iyēcu kiṟistuvai eṉ pāvaṅkaḷukkāka oru paliyāka aṉuppiyataṟku naṉṟi. Avar uṅkaḷ makaṉ eṉṟum, avar eṉ pāvaṅkaḷukkāka oru jīva pali eṉṟum nāṉ nampukiṟēṉ. Nīṅkaḷ avarai marittōriliruntu eḻuppiṉīrkaḷ eṉṟum, iyēcu kiṟistuvil eṉ vicuvācattai vaippataṉ mūlam, nāṉ iraṭcikkappaṭṭu, uṅkaḷuṭaṉ cariyāṉa nilaiyil irukkiṟēṉ eṉṟum nāṉ nampukiṟēṉ, iyēcuvē, nāṉ eṉ vāḻkkaiyai uṅkaḷiṭam oppaṭaittu, uṅkaḷai eṉ āṇṭavarākkukiṟēṉ. Nāṉ cāttāṉai kaiviṭṭu, uṅkaḷiṭam muḻumaiyāka caraṇaṭaikiṟēṉ. Eṉakku palam koṭuṅkaḷ, iyēcuviṉ nāmattil eṉ muḻu irutayattōṭum, eṉ muḻu āttumāvōṭum, eṉ muḻu maṉatōṭum, eṉ muḻu palattōṭum uṅkaḷai evvāṟu piṉpaṟṟuvatu eṉpataik kāṭṭuṅkaḷ. "Āmeṉ."

  நீங்கள் கடவுளிடம் அதை ஜெபித்து அதை அர்த்தப்படுத்தியிருந்தால், நீங்கள் இப்போது கடவுளின் குழந்தையாகவும், இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் மூடப்பட்டவராகவும் இருக்கிறீர்கள் என்பதைக் கேளுங்கள். 

Nīṅkaḷ kaṭavuḷiṭam atai jepittu atai arttappaṭuttiyiruntāl, nīṅkaḷ ippōtu kaṭavuḷiṉ kuḻantaiyākavum, iyēcu kiṟistuviṉ irattattāl mūṭappaṭṭavarākavum irukkiṟīrkaḷ eṉpataik kēḷuṅkaḷ.

அதுதான் நீங்கள் பெறக்கூடிய சிறந்த செய்தி.

Atutāṉ nīṅkaḷ peṟakkūṭiya ciṟanta ceyti.

  உங்கள் கிறிஸ்தவ பயணம் இப்போதுதான் தொடங்கிவிட்டது, ஆனால் என்னவென்று யூகிக்கிறீர்களா? அது முடிவடையவில்லை.

Uṅkaḷ kiṟistava payaṇam ippōtutāṉ toṭaṅkiviṭṭatu, āṉāl eṉṉaveṉṟu yūkikkiṟīrkaḷā? Atu muṭivaṭaiyavillai.

உங்களிடம் ஒன்று இல்லையென்றால், நீங்கள் ஒரு பைபிளைப் பெற்று, அதை ஒவ்வொரு நாளும் படிக்கத் தொடங்குங்கள், மேலும் கடவுள் உங்கள் மனதை மாற்ற அனுமதிக்கவும், அல்லது பைபிள் சொல்வது போல், உங்கள் மனதைப் புதுப்பிக்கவும்.

Uṅkaḷiṭam oṉṟu illaiyeṉṟāl, nīṅkaḷ oru paipiḷaip peṟṟu, atai ovvoru nāḷum paṭikkat toṭaṅkuṅkaḷ, mēlum kaṭavuḷ uṅkaḷ maṉatai māṟṟa aṉumatikkavum, allatu paipiḷ colvatu pōl, uṅkaḷ maṉataip putuppikkavum.

மேலும் உங்களுக்கு உண்மையான மறுபிறப்பு அனுபவம் இருந்தால், என்னவென்று யூகிக்கிறீர்களா?

Mēlum uṅkaḷukku uṇmaiyāṉa maṟupiṟappu aṉupavam iruntāl, eṉṉaveṉṟu yūkikkiṟīrkaḷā?

உங்களுக்குள் நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையிலான ஒரு இழுபறியை நீங்கள் உடனடியாக உணரப் போகிறீர்கள். 

Uṅkaḷukkuḷ naṉmaikkum tīmaikkum iṭaiyilāṉa oru iḻupaṟiyai nīṅkaḷ uṭaṉaṭiyāka uṇarap pōkiṟīrkaḷ.

கேளுங்கள், அது பரிசுத்த ஆவியானவர் ஏற்கனவே உங்கள் வாழ்க்கை முறைகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் சிலவற்றைப் பற்றி உங்களைத் தண்டிக்கிறார், அது அவருடைய இயல்புக்கு முரணானது. 

Kēḷuṅkaḷ, atu paricutta āviyāṉavar ēṟkaṉavē uṅkaḷ vāḻkkai muṟaikaḷ maṟṟum paḻakkavaḻakkaṅkaḷ cilavaṟṟaip paṟṟi uṅkaḷait taṇṭikkiṟār, atu avaruṭaiya iyalpukku muraṇāṉatu.

அது நீங்கள் என்றால் கடவுளின் ராஜ்யத்திற்கு வருக.

Atu nīṅkaḷ eṉṟāl kaṭavuḷiṉ rājyattiṟku varuka.

நீங்கள் பரிசுத்த ஆவிக்கு அடிபணிந்து, சரியல்ல என்று உங்களுக்குத் தெரிந்த செயல்களில் பங்கேற்பதை நிறுத்தும்போது, நாளுக்கு நாள் இந்த நாளில், நீங்கள் கடவுளிடம் நெருங்கி வருவதையும், உங்கள் விசுவாசத்தில் வளர்வதையும் நான் காண்பேன். 

Nīṅkaḷ paricutta āvikku aṭipaṇintu, cariyalla eṉṟu uṅkaḷukkut terinta ceyalkaḷil paṅkēṟpatai niṟuttumpōtu, nāḷukku nāḷ inta nāḷil, nīṅkaḷ kaṭavuḷiṭam neruṅki varuvataiyum, uṅkaḷ vicuvācattil vaḷarvataiyum nāṉ kāṇpēṉ.

 

In Malay : Injil Yesus Kristus kepada dunia 🌍

   Untuk sesiapa yang mencari:

 👉 “Apakah Injil itu?”

 👉 “Bagaimana saya boleh diselamatkan?”

 👉 “Adakah saya akan ke Syurga?”

 👉 “Apakah ertinya dilahirkan semula?”

 👉 "Bagaimana saya tahu saya telah diampuni?"

 Pembaca yang dihormati, 

 Jangan tunggu sehingga esok — esok tidak dijanjikan kepada sesiapa.  Hari ini adalah hari keselamatan (2 Korintus 6:2). 

 Teruskan membaca dan temui berita baik tentang Yesus Kristus, harapan kehidupan kekal, dan bagaimana anda boleh memastikan keselamatan anda.

  Apakah injil dan bagaimana saya tahu jika saya akan ke syurga? Injil, berita baik tentang Yesus Kristus, boleh diterangkan dengan sangat mudah, tetapi ia juga boleh mendalam. 

 Yohanes 3:16 memberikan versi yang sangat mudah. Kerana Allah begitu mengasihi dunia ini sehingga Dia telah mengaruniakan Anak-Nya yang tunggal supaya setiap orang yang percaya kepada-Nya tidak binasa, melainkan beroleh hidup yang kekal. 

 Tetapi jika anda ingin memahaminya dengan lebih mendalam, sejak awal lagi, Tuhan sentiasa menunjuk kepada anaknya Yesus Kristus dan pengorbanan yang akan Dia lakukan bagi pihak kita. Jadi, di Taman Eden, selepas Adam dan Hawa kedua-duanya berdosa terhadap Tuhan dan makan 'buah terlarang,' 

 Tuhan melakukan pengorbanan pertama untuk manusia dengan menumpahkan darah binatang untuk menutup aib mereka. Darah terlibat dalam kejatuhan. Itu terdapat dalam Kejadian 3:21.

  Dan sebelum itu, dalam Kejadian 3:15, Tuhan membuat sebutan pertama tentang penyelamat-Nya. Dia  berkata kepada ular itu, "Aku akan mengadakan permusuhan antara engkau dan perempuan itu, dan antara keturunanmu dan keturunannya. Dia akan meremukkan kepalamu dan engkau akan meremukkan tumitnya. 

  Dan apa yang sangat menarik tentang itu ialah seorang wanita tidak membawa benih. Hanya lelaki itu boleh berbuat demikian. 

 Namun, ini merujuk kepada kelahiran anak dara apabila Yesus akan datang sebagai benih perempuan itu. Bukan dilahirkan dari manusia, tetapi sebenarnya dilahirkan dari Tuhan. 

 Malaikat itu berkata kepada Maria bahawa Roh Kudus akan menaungi kamu dan bahawa kamu akan mengandung seorang anak lelaki. Oleh itu, Yesus tidak dilahirkan daripada benih Adam seperti anda dan saya, yang merupakan perkara yang baik kerana setiap orang yang berasal daripada benih Adam secara automatik dilahirkan ke dalam dosa kerana dosa awalnya di Taman Eden. 

 Begitu cepat maju dari Kejadian 3:15 kepada Abraham meletakkan anaknya Ishak di atas mezbah sebagai korban kepada Tuhan. Kita melihat bahawa ketika dia hendak menurunkan pisau untuk membunuh anaknya, Tuhan campur tangan kepada Abraham pada saat terakhir dan menyediakan seekor domba jantan menggantikan Ishak yang merupakan gambaran awal bagaimana Tuhan sendiri suatu hari nanti akan menyediakan anakNya sendiri sebagai korban yang hidup untuk kita. 

 Dan kemudian dengan pantas ke hadapan dari sana ke pemandangan Paskah asal di mana setiap keluarga Israel harus menyapukan darah anak domba yang sempurna di tiang pintu rumah mereka agar penghakiman Tuhan melepasi mereka. 

 Anda melihat bayangan yang indah tentang Yesus Kristus, anak domba Tuhan yang sempurna tanpa noda yang tidak bercacat kerana dia tidak dilahirkan dalam dosa, dan tidak pernah melakukan dosa, yang akan disembelih dan dipersembahkan sebagai korban yang sempurna untuk kita. 

 Maka sekarang darahnyalah yang meliputi semua mereka yang telah menaruh kepercayaan mereka kepadaNya. 

 Ini hanyalah sebahagian daripada bayang-bayang dalam Perjanjian Lama yang membawa kita kepada kesederhanaan Yohanes 3:16.   Kerana Allah begitu mengasihi dunia ini sehingga Dia telah mengaruniakan Anak-Nya yang tunggal supaya setiap orang yang percaya kepada-Nya tidak binasa melainkan beroleh hidup yang kekal. 

  Sudah tentu, kita tidak boleh berhenti di situ sahaja. Kita perlu meneruskan ayat-ayat berikut untuk mendapatkan konteks penuh tentang apa yang Tuhan katakan. 

 Dalam ayat 17, kerana Tuhan tidak mengutus anak-Nya ke dunia untuk menghakimi dunia, tetapi supaya dunia melalui dia boleh diselamatkan. 

 Ayat 18, sesiapa yang percaya kepada-Nya tidak dihukum. 

  Itulah sebabnya ia dipanggil berita baik untuk semua orang yang meletakkan iman mereka kepada Yesus Kristus. 

 Tetapi dengarkan selebihnya  ayat 18. 

 Tetapi dia yang tidak percaya sudah dihukum 

 kerana dia tidak percaya kepada nama (iaitu Yesus Kristus) anak tunggal Tuhan. 

 Oleh itu, sama ada anda mengekalkan mesej injil dengan mudah atau menyelam lebih mendalam tentang Kristus yang didedahkan dalam Perjanjian Lama, dan sekali lagi, saya hanya menyebut beberapa sahaja. 

 Terdapat beratus-ratus contoh di seluruh Perjanjian Lama. 

 Hakikatnya adalah ini. Yesus memikul dosa-dosa dunia di atas bahu-Nya dan menjadi Satu-satunya Korban yang sempurna untuk menyelamatkan, menebus dan memulihkan kita kembali kepada maksud asal Tuhan untuk kita. 

 Pengorbanan-Nya menyelamatkan kita daripada penghakiman Tuhan yang akan datang kepada setiap orang yang telah berdosa terhadap-Nya. 

  Amaran spoiler, itu semua orang. Awak, saya, ibu awak, ayah awak, kawan awak, semua orang. 

 Roma 3:23 menjelaskannya.   Ia berkata, "Sebab semua orang telah berbuat dosa dan telah kehilangan kemuliaan Allah." Itulah sebabnya pengorbanan Yesus Kristus, anak Tuhan, sangat penting. 

Satu-satunya cara kita dapat melarikan diri dari penghakiman Tuhan adalah melalui darah-Nya yang telah ditumpahkan untuk kita. 

 Apabila kita meletakkan kepercayaan kepada-Nya, darah-Nya meliputi kita dan menyebabkan penghakiman Tuhan berlalu. Itulah berita baiknya. 

 Roma 6:23 berkata, "Sebab upah dosa ialah maut, tetapi karunia Allah ialah hidup yang kekal dalam Kristus Yesus, Tuhan kita." 

 Pengorbanan Yesus menyelamatkan anda daripada penghakiman Tuhan. Ia menebus anda kembali kepada Tuhan dan meletakkan anda dalam kedudukan yang betul dengan-Nya seperti Adam dan Hawa berada dalam kedudukan yang betul sebelum mereka berdosa terhadap Tuhan pada mulanya di Taman Eden. 

 Dan pengorbanannya mengembalikan anda kepada maksud asal Tuhan, iaitu anda akan bersama-Nya selama-lamanya di syurga. 

 Tiga hari selepas Yesus Kristus mati akibat penyaliban, dia bangkit daripada  mati. Tidak lama selepas itu naik ke syurga. 

  Dan kita mempunyai janji yang sama bahawa apabila jasad kita mati, roh kita akan bangkit dan meninggalkan jasad kita dan kita akan selama-lamanya berada di dalam syurga, juga dikenali sebagai syurga, bersama-Nya. 

 Tetapi mereka yang tidak meletakkan iman mereka kepada Yesus Kristus, dengarlah, mereka akan kekal selama-lamanya, terpisah daripada Tuhan di tempat yang dipanggil neraka, di mana akan ada tangisan dan kertak gigi. 

 Dan sama ada anda menyukai konsep itu atau tidak menyukainya, sama ada anda mempercayainya atau menolaknya, itu adalah kata-kata Yesus Kristus sendiri. 

 Dengar, Tuhan adalah Tuhan yang adil. Dia adalah Tuhan yang kudus. Dan kerana itu, di satu pihak, dia mesti menghukum mereka yang berdosa terhadapnya. 

 Maksud saya, selepas semua, dia telah menendang Adam dan Hawa keluar dari syurga. Maka, dia akan melakukan itu bagi sesiapa yang berdosa terhadap Dia. 

  Tetapi sebaliknya, dia sangat menyayangi kita sehingga dia menyediakan anaknya sebagai korban yang hidup untuk kita.  

 Supaya jika kita percaya kepada-Nya, kita akan diselamatkan daripada murka-Nya yang akan datang. 

 Jika anda tidak mengenai Yesus Kristus, hari ini adalah hari keselamatan. 

 Jangan tunggu sehingga esok kerana esok sebenarnya tidak dijanjikan kepada sesiapa. 

 Serahkan hidup anda kepada Yesus hari ini dan dilahirkan semula. Bagaimana anda melakukannya? 

 Pertama, anda perlu mengakui bahawa anda telah berdosa terhadap Tuhan.

 1 Yohanes 1:9 berkata, "Jika kita mengaku dosa kita, Ia adalah setia dan adil untuk mengampuni dosa kita dan menyucikan kita dari segala kejahatan." 

  Dan kemudian Roma 10:9 memberitahu kita bahawa "jika kamu mengaku dengan mulutmu bahawa Yesus adalah Tuhan. Dan percaya dalam hatimu, bahawa Allah telah membangkitkan Dia dari antara orang mati, kamu akan diselamatkan. Kerana dengan hati orang percaya dan dibenarkan, dan dengan mulut orang mengaku dan diselamatkan. Yang membawa kita kembali kepada Yohanes 3:16. Kerana Tuhan harus mengasihi orang yang hanya mengasihi Dia, supaya Dia tidak mengasihi Dia. binasa tetapi beroleh hidup yang kekal. 

 Perkataan 'percaya' itu bermaksud mempercayai, mematuhi, bergantung. 

 Jadi jika kita percaya kepada Kristus, itu bermakna kita meletakkan kepercayaan kita. Kami berpegang kepada dan bergantung pada Yesus Kristus untuk keselamatan kami. Dan apabila kita berbuat demikian, Bible mengatakan bahawa kita dilahirkan semula. 

  Dan sifat baru Kristus atau Roh Tuhan datang dan menetap di dalam diri kita. 

 Jadi untuk menyerahkan hidup anda kepada Kristus, hanya berkomunikasi dengan Tuhan dengan lantang dan maksudkan apa yang anda katakan, kerana perkataan tanpa makna adalah kosong. 

  Dan kata-kata kosong tidak akan menyelamatkan anda. 

 Oleh itu, jika anda bersedia untuk menyerahkan hidup anda kepada Yesus  Kristus, berkomunikasi atau berdoa dengan kuat kepada Tuhan bersama saya. Katakan kata-kata ini dan maksudkannya dari lubuk hati anda. 

 "Tuhan, terima kasih kerana telah mengutus anakmu, Yesus Kristus, untuk menjadi korban bagi dosa-dosaku. Aku percaya bahawa dia adalah anakmu dan bahawa dia adalah korban yang hidup untuk dosaku. Aku percaya bahawa Engkau telah membangkitkan dia dari kematian dan dengan meletakkan kepercayaanku kepada Yesus Kristus, bahawa aku telah diselamatkan dan berada dalam kedudukan yang benar dengan-Mu, Yesus, aku menyerahkan hidupku kepada-Mu dan menjadikan Mu Tuhanku dan aku menunjukkan kekuatanku kepada-Mu. untuk mengikutimu dengan segenap hatiku, segenap jiwaku, segenap akalku, segenap kekuatanku dalam nama Yesus.

  Dan dengar, jika anda berdoa demikian kepada Tuhan dan bersungguh-sungguh, maka anda kini adalah anak Tuhan dan dilindungi oleh darah Yesus Kristus. 

 Dan itu adalah berita terbaik yang anda boleh terima. 

  Perjalanan Kristian anda baru sahaja bermula, tetapi rasa apa? Ia belum berakhir. 

 Jika anda tidak memilikinya, pastikan anda mendapatkan Bible dan mula membacanya setiap hari dan benarkan Tuhan mengubah fikiran anda, atau seperti yang dikatakan Bible, memperbaharui fikiran anda. 

 Dan jika anda baru sahaja mendapat pengalaman lahir semula   tulen, rasa apa? 

 Anda akan segera merasakan tarikan antara kebaikan dan kejahatan dalam diri anda. 

 Dengar, itulah Roh Kudus yang sudah menginsafkan anda tentang beberapa gaya hidup dan tabiat anda yang bercanggah dengan sifatnya. 

 Selamat datang ke kerajaan Tuhan jika itu anda. 

 Dan apabila anda menyerah kepada Roh Kudus dan berhenti mengambil bahagian dalam aktiviti yang anda tahu tidak betul, hari demi hari, anda akan mendapati diri anda semakin dekat dengan Tuhan dan berkembang dalam iman anda. 

Itulah sebabnya membaca firman-Nya sangat penting,    kerana ia memberi ruang kepada Roh Kudus untuk mengajar anda tentang jalan Tuhan, tetapi juga untuk mendedahkan kepada anda taktik musuh, syaitan, yang pada mulanya meyakinkan Adam dan Hawa untuk berdosa terhadap Tuhan. 

 Yohanes 10:10 berkata, "Musuh datang untuk mencuri, membunuh, dan membinasakan." 

 Dan jika dia berada di sana di Taman Eden, ingin memusnahkan mereka,  sudah tentu dia mahu memusnahkan kamu. 

  Jadi dengarlah, pastikan anda membaca firman Tuhan secara berkala. Jika anda tidak tahu di mana hendak bermula, peraturan yang baik ialah bermula dengan kitab Lukas dan kemudian pergi ke kitab Kisah dan teruskan membaca seluruh Perjanjian Baru yang lain. 

 Dan sudah tentu, kembali dan baca semua Injil apabila anda sampai ke penghujung Perjanjian Baru. 

  Mungkin terdapat banyak sebab yang baik untuk membaca buku tertentu dengan pantas, tetapi membaca Bible bukanlah salah satu daripadanya. 

 Pastikan anda hanya membaca beberapa bab setiap hari dan kemudian luangkan masa berdoa tentang perkara yang anda baca. Dengan kata lain, jika apa yang anda baca mencabar anda, maka berdoalah untuk itu. 

  Tuhan, firman-Mu mengatakan bahawa uh untuk melihat seorang wanita dengan penuh nafsu adalah perkara yang sama seperti berzina di dalam hati saya. Jadi Tuhan, bantu saya dengan itu. 

 Roh Kudus, saya tidak tahu bagaimana untuk menangani ini. 

 Untuk memaafkan orang yang berdosa terhadap saya. Anda pasti perlu membantu saya dengan itu. 

 Jadi, dengarlah, bacalah firman Tuhan dan biarkan ia membawa keyakinan, penyembuhan, dan melatih anda mengenai peperangan rohani dan cara menjalani kehidupan yang saleh. 

 Dan dengar, sentiasa ingat bahawa apa yang ada dalam diri kita akhirnya akan keluar daripada kita. Jadi, apabila bercakap tentang perkara seperti muzik, jangan dengar sampah. 

  Dengar muzik penyembahan atau muzik Kristian lain yang menumpukan kepada Tuhan dan menggalakkan anda menyembah Dia dan tidak menyembah perkara dunia ini. 

 Dan sudah tentu, cari gereja yang percaya Bible yang baik yang menasihati anda untuk menjadi pengikut sebenar Yesus Kristus. Jika anda tidak tahu yang mana satu untuk dihadiri, berdoalah kepada Tuhan untuk memimpin anda ke gereja yang betul jika anda belum mempunyai rakan Kristian yang baik yang menghadiri  gereja yang baik  yang mempercayai Bible. 

 Nah, hey, jika anda berjaya sejauh ini, terima kasih banyak kerana mendengar. Jika mesej ini menggalakkan anda, tinggalkan ulasan. Jika anda memberikan hidup anda kepada  Yesus Kristus, sila beritahu saya dalam komen. 

  Diberkati, digalakkan, dan kekal dalam kebenaran.

 

Day 2 : have you recognized it? Because every morning is a new invitation to hear his voice again.

  Hello, my dear  family. I believe with all my heart that God has been speaking, but I wonder how many of you have truly experienced it lately. 

 Not just the kind of knowing that comes from reading a Bible verse, but the still personal unmistakable way God speaks directly into the center of your life, into your questions, into your fears, into your next step. 

Perhaps you felt the stirrings. 

 A line in scripture that lingered all day. 

A whisper in your heart that came out of nowhere. 

Or a strange sense of peace right when you should have been overwhelmed. 

I believe that is not coincidence. That is voice. That is presence. That is God. And I wonder, have you recognized it? 

Let us start here together. If you've ever had a moment, even once, where you sensed God was trying to get your attention in an unexpected way, I want you to pause this moment and write in the comments, "God spoke to me once, and I remember. Go ahead, don't overthink it." 

Your comment is more than just a testimony. It is an altar. a place where you mark that yes, 

1:19 the voice of the Lord has reached you before and it can reach you again. Your honesty will help someone else realize 

 I'm not alone in this. And today, I'm so glad you're here. Because we're not just here to ask for things. 

We're here to listen. 

We're not just here to pray from our own request list. We're here to receive from the heart of God. And I believe right now God wants to say something to you. 

 That's not a metaphor. That's not for someone else. 

That's for you. You're not here by accident. 

 This message, this voice, this word. 

It is reaching you because the Holy Spirit wants your full attention this morning, not to burden you, but to walk with you, to equip you, to fight beside you, and to fill your battles with His peace. 

 Because, let us be honest, life is a battle sometimes, isn't it? 

There are mornings when the weight of the day greets you before your feet even hit the floor. 

There are thoughts that rush in before you even open your eyes. 

There are situations that do not pause just because you are tired. And yet in the middle of it all, there is a God who speaks, who knows, who is not shocked by what you are going through. 

In fact, He is been preparing a word for you long before you even asked for one. 

The question is not, is God speaking? The real question is, are we quiet enough to hear? 

That is why we are here this morning. 

This moment is not just another day. 

It is holy ground. I want you to treat this time like Moses treated the burning bush. Not casually, but reverently. 

 You see, when God revealed himself to Moses in the wilderness, it was not in a temple. It was not in a grand ceremony. 

 It was in the most unexpected place, a bush burning, yet not consumed. 

 That was Exodus 3. Moses did not wake up thinking, "Today God will call me." He was just tending sheep, just doing the ordinary. 

But God broke in. And maybe for you, this message is that burning bush right here, right now. 

The Bible says in Exodus 3:5, "Do not come any closer." 

 God said, "Take off your sandals, for the place where you are standing is holy ground." 

 I wonder what it would look like if we treated this morning like that. 

If we took off the sandals of distraction, the sandals of rush, the sandals of just getting through this, and instead we came with quiet hearts, with reverence, with the expectation that God Himself is about to speak, not just to the group, but personally to you. 

Because when God speaks, he does not just give general advice. He gives assignments. He gives  direction. He gives healing words tailor made for the wound you have not told anyone about. 

 In Exodus 3:10, God says to Moses, "Now go, for l am sending you to Pharaoh. You must lead my people Israel out of Egypt." 

This was not just a random encounter. It was a call, a mission, a release into something bigger than Moses thought possible. And yes, Moses was afraid. 

He asked, "Who am I to do this?" 

Maybe you are asking the same thing. "Who am I to start over? Who am I to be used by God? 

 Who am I to think he still speaks to someone like me?" 

But God does not answer with a resume. He answers with his presence. 

 In verse 12, God says, "I will be with you." 

That is the real assurance. Not that you are strong enough, but that He is near enough. 

And that is why today matters because you are not just hearing a message. 

You are being invited into a deeper walk with God. You are being reminded that His voice is not for the spiritual elite. 

It is for the hungry, the humble. The ones who say, "Speak, Lord. I'm listening." 

 So, I want to encourage you. Do not rush through this moment. Do not skip ahead. 

 Do not scroll away the moment it starts to feel quiet. That quiet is the doorway. 

That stillness is the entry into something sacred. 

Stay, listen, worship, let His voice cut through the noise. 

You don't need a hundred words. Sometimes all you need is one word from God. 

And it can change the direction of your entire day. 

And when we pray at the end, do not treat it like an optional extra. That prayer is where the word gets planted. 

That is where the Spirit breathes on what you just heard. 

That is where peace enters places where anxiety used to live. 

That is where strongholds begin to crumble. 

That is where the fire gets lit again. 

So, please make it all the way to the end. Don't let the enemy rob you halfway through. Don't let distractions silence the word that was meant to heal you. God is not finished until the amen. 

If you've made it this far already, your spirit is hungry, and that's a beautiful thing. 

Do not shame your hunger. Follow it. Feed it. 

Let it lead you into the presence of God where battles are won. Not with fists, but with faith. Not with striving, but with stillness, and not with fear, but with the voice of the One who said, "My sheep hear my voice, I know them, and they follow me." 

Or John 10:27. 

He is speaking today. Will you follow? 

Let us pray. 🙏🏽 

 Heavenly Father, I thank you this morning that your voice is still alive. 

 You are not a silent God. You are not a distant Father. You are present and you are speaking. 

You speak through the word. 

You speak through stillness. 

You speak through unexpected encounters and you speak through whispers in the deepest part of our being. 

Today I open my ears again. Not just the ears on my head, but the ears of my soul. 

I ask you to train my spirit to recognize your tone. To follow the nudges, to discern between your voice and the noise of the world. 

I declare, "Speak, Lord. Your servant is listening. 

Let that become my posture all day today. 

Let me respond quickly when I hear you. 

Let me not doubt the moments when you try to reach me through peace, through scripture, or through divine interruption. 

Lord, I thank you that you still speak. 

 And now l ask for something many people forget to pray for in a quiet. 

Father, I surrender the noise of my mind, the racing thoughts, the mental clutter, the to-do list that already started running before my eyes even opened. 

The voices that are not yours, the pressure, the perfectionism, the fear, the comparison. 

 In Jesus' name, I silence them now. 

I invite your peace to come in like a river. 

I ask for a supernatural stillness, not just around me, but inside me. Quiet the storms within. 

 Quiet the voices that rush me. Quiet the voices that accuse me. 

Help me become familiar with the sound of silence because it is often in that silence that your voice becomes clearest. 

Let me be still and know that you are God. 

Lord, I also ask for holy surprise today. 

Not everything you say comes in the way I expect. 

Sometimes you speak through nature, through a child, through a stranger, through a verse I've read a hundred times but never heard the same way. 

Open my eyes to wonder. 

Let me see you in the wind. 

Let me hear you in the pause. 

Let me feel you in the kindness of someone I was about to ignore. 

I invite divine interruption. I am available for encounter. I am open to holy detours. 

 Even if it changes my plans, I want to walk in step with your Spirit. Just like Moses in the wilderness, help me notice the burning bush when it appears. 

I do not want to miss what you are saying today just because I am too focused on what I thought would happen. 

 God, today I take off my sandals, not literally, but spiritually. I humble myself in reverence before you. 

 I choose not to enter this day casually or carelessly. 

 This morning is sacred ground. My schedule is not my God. My feelings are not my master. You are. 

And if you want to speak, I do not want to miss a single word. 

Just like you told Moses in Exodus 3:5, "Take off your sandals, for the place where you are standing is holy ground. 

I choose to approach you with awe. 

I do not need a burning bush to know that this is holy. 

This breath is holy. 

This moment is holy. 

My whole day can become worship if I walk through it aware of you. 

 Father, I ask you to speak clearly, personally, specifically,  not in vague ideas or religious phrases, but in a way that hits the center of my situation. 

I need your voice to cut through the fog of confusion. 

I do not want to just hear about you. I want to hear from you. 

 Give me a word for today, a confirmation, a correction, a whisper of wisdom. 

Let me open my Bible and feel like you are sitting next to me explaining exactly what I need. 

Let me see my name between the lines. 

And if I miss it the first time, repeat it in love. You're patient. You're kind. 

And I know you want me to hear you even more than I do. 

Lord, I invite your peace to fill me now. Not the peace that depends on perfect circumstances, but the peace that surpasses all understanding. Philippians 4:7. 

I choose peace as a weapon. 

I choose peace as my resting place. 

I declare over this day, I will not be shaken because my God is near. 

Even if the world is loud, my spirit is quiet. 

 Even if people around me are panicking, I stay anchored. Not because I am strong, but because you are. 

Let your peace guard my heart and mind like a fortress. 

Let it become the signal that you are speaking. 

Today, if there is something I need to let go of, reveal it gently. 

If there is a conversation I need to release, a fear I need to surrender, an outcome I'm trying to control, whisper to me, nudge me. 

Help me trust that releasing something does not mean I am losing. It means I am making room. 

Help me let go without fear. Help me release without regret. Help me surrender without resistance. 

 I want to walk through today with open hands, not clenched fists. 

 I trust you with what I cannot control. 

I trust you with what I love. 

I trust you with what I do not understand. 

 Father, speak to me through what is natural because everything you made carries your fingerprints. 

 Speak to me through the morning breeze,  through the colors of the sky, through the movement of birds, through the silence of a passing cloud. 

Let my spirit be sensitive. 

Let me walk through today with wonder again. Teach me through simple things. Let me feel like a child again, curious, open, soft, teachable. 

 If you taught Solomon through ants and Elijah through a whisper, I know you can teach me through anything if I'm paying attention. 

So help me pay attention today. 

And now I lift to you intercession,  one finger at a time. I begin with my thumb closest to my heart. I pray for those dearest to me, my family. 

God, cover them. Protect them. Let love increase in our home. Let forgiveness flow. Heal what is unspoken. Guard what is precious. Bring joy back where there is been stress. Let your peace reign over the people I love. 

 Now I move to the index finger, the one that points and directs. I pray for my mentors, my pastors, my teachers, and spiritual leaders. God, you fill them with your word. Protect them from weariness.   Multiply their wisdom. Let no attack prosper against them. Use them to lead with love, clarity, and truth. And bless their families behind the scenes. 

I move now to the middle finger, the tallest. I pray for those in authority, government leaders, business executives, city officials. 

God, Let them lead with righteousness. Let them walk in truth. Let justice roll like a river through our nation. Let your Spirit speak even in places where no one expected it. Turn hearts like streams of water. Raise up Daniels and Esters for this generation. 

 Now I touch the ring finger, the weakest one. I pray for the vulnerable, the sick, the grieving, the lonely, the forgotten.  God, surround them. Be near the brokenhearted. Let angels minister. Let comfort flow like a blanket over the cold places of the soul. Heal silently.  Love deeply. Restore what has been taken. Remind them they are seen, loved, chosen. 

And finally, I lift the little finger, praying for myself. I bring my own heart into your hands. I do not want to be the last one I pray for every day, but today I do so intentionally. 

 God, you care for the little things, the quiet longings, the inner burdens, the fears I have not told anyone, the dreams I am afraid to speak. You know me fully and you love me completely.  Nothing is too small for you to notice. 

 So l ask, please hold me today. Walk with me. Whisper truth when I doubt. 

Breathe peace when I panic. 

Help me be still and know that you are God. 

Father, today l ask for something that is often missing in our prayers. The courage to obey even when we are afraid. 

You never said it would be easy. You never  promised that faith would feel safe to the flesh. 

But you did say, "Be strong and courageous. Do not be afraid, for the Lord your God goes with you."    Deuteronomy 31:6. 

 And so l am asking, give me that strength. 

Help me not delay obedience while I wait for fear to disappear. 

 Help me obey while my voice is trembling. 

 Help me step forward even when my knees shake. 

Let my obedience not depend on my feelings, but on my trust in your voice. 

 Let me say yes, not just when I understand, but because I trust that you do. 

Today, I declare, l am not led by fear. I am led by faith. 

I am not mastered by doubt. l am held by your word.

 I will do what you ask, not because it's easy, but because you are with me. 

 Lord, I ask for your peace as I walk into the battles of this day. I may not be heading into a literal battlefield, but I know the enemy does not take days off. 

 There are spiritual pressures, emotional warfare, and unexpected trials waiting, and I do not want to face them alone. 

 Cover me with peace. Let me put on the armor of God with confidence. Let your peace be my shield, not just my comfort. 

 When anxiety tries to rise up, I breathe deeply and remember you are fighting for me. 

You are going before me. You are surrounding me. I am not alone. 

And because of that, I do not need to fight with panic. I can fight with praise. 

I can walk into difficult situations today without losing my grounding. 

I can speak truth with love. 

I can respond with grace instead of reacting with fear. 

 Let peace be my spiritual posture. 

 Let me carry the calm of heaven into the noise of earth. 

God, help me discern your voice clearly today. 

There are so many sounds in the world. Notifications, opinions, fears, self-doubt, worldly wisdom. 

Sometimes it is hard to know what is you and what is just noise. But I believe that "my sheep hear my voice."  John 10:27. And I am your sheep. 

So help me hear, help me discern, help me separate your whispers from the chatter of culture. 

 I don't want to confuse my own voice with yours. I don't want to project my fears and call them God. 

 I want to know what you are truly saying, and I believe you know how to speak in ways I can understand. 

 Train me in spiritual hearing. Let my spirit respond to your tone. 

Let me become fluent in your frequency. 

I do not just want answers. I want communion. 

I do not just want direction. 

I want intimate relationship. 

Let your voice be my daily bread. 

 And now l ask, Lord, that you would open the word like never before. 

Let the Bible not be just ink on a page, but fire in my bones. 

 As I sit down to read, whether one verse or one chapter, breathe through every line, make it personal, make it alive, let it speak to my situation, not just my theology, break the bread and feed my soul. 

If there is a part of my heart that is been closed, use the word to open it. 

If there is a lie I've been believing, use the word to confront it. 

 If there is a promise l've forgotten, use the word to remind me. 

Let this Bible become my compass, my mirror, my sword, my comfort. 

And even if I don't feel something dramatic, help me stay faithful to open it, trusting that every word is watering seeds I may not even see yet. 

I want to love your word because I love your voice and I want to know you better. 

This morning, God, I also pray for the gift of a quiet atmosphere. 

 I know that sometimes the noise outside matches the noise inside. 

 So l ask you to make space for silence today. Not as absence but as presence. 

 Let my morning not be rushed but restful. Let there be pockets of peace. 

 Even if it is only five minutes where I can just sit with you and be still. 

 I sanctify my space. I invite your Spirit into my room, my car, my kitchen, my walk, my whereabout .

Let it become a holy sanctuary where your presence feels thick and real. 

Remove distractions, silence interruptions. 

 Teach me to turn off the noise, to step away from the scroll, to put the phone down, to lift my eyes and say, "Here I am, Lord. Speak." 

I do not need a mountaintop retreat. I just need a moment. And in this moment, I welcome you, Lord. 

I ask you to remind me all day long that you are with me. 

When the meeting is hard, remind me. 

When the traffic is long, remind me when I feel forgotten. 

Remind me when I do not know what to say. 

Remind me. You said in Isaiah 41:10, "Do not fear, for l am with you. Do not be dismayed, for l am your God." 

I hold on to that. 

I do not always feel it, but I believe it. 

Even when I am not aware of you, you are near. 

 Even when I drift, you draw me close. 

Even when I am weak, you are still God. 

 So awaken my awareness. Let me sense you in the small things. 

 Let me turn my heart toward you again and again until I walk with the same confidence that Jesus Christ had. 

You never leave. You never abandon. You never forget. 

You are Emmanuel, God with us, and more personally, God with me. 

 And finally, Father, I ask that you would lead me one step at a time. 

I surrender my desire to know the full plan. 

 I lay down the craving for certainty. 

I do not need to see the whole staircase. I just need to see the next step. 

And even if I do not see it clearly, help me trust that your hand is guiding. 

I do not need clarity to obey. I need faith. 

I do not need all the answers. I need assurance that you are good. 

So lead me with peace. Nudge me with conviction. 

 Speak through circumstances, but also speak through rest. 

When I want to sprint ahead, slow me down. 

When I hesitate in fear, lift my foot. 

I do not want to make impulsive decisions. 

I want to walk in step with your Spirit. 

Even if your answer today is simply, wait. Let me wait with trust, not worry. 

Let me say, not my will but yours be done. 

 Lead me in peace. Protect me from detours and walk with me into whatever you have written for this day. In the name of Jesus Christ, I pray and received. Amen. 

Respected reader,

 God is so pleased that I've had the privilege of guiding you here today to this quiet moment where your soul is being trained to hear His voice more clearly, more deeply, more personally. 

 You did not arrive here by accident. You were drawn. You were called. And now something within you is awakening. 

Not just the desire to read the Bible, but to encounter the Author behind every word. 

This is more than a morning ritual. This is divine relationship. 

You are learning to listen not just with your ears, but with your heart. 

You are starting to crave the whisper of God more than the noise of the world. 

 And that is a holy hunger. It is a sign of maturity. 

 It is a mark of someone who does not just want to be inspired, but wants to be led. 

 This morning you are learning to walk differently. 

 To begin each day not from a place of panic but from presence, not by guessing, but by trusting. 

Not in your own strength. But in the wisdom of the One who sees the end from the beginning. 

 And if you've made it to this point, it tells me something. 

You want more than information. You want transformation. 

So here is my blessing for you today. 

May your ears become more sensitive to heaven's frequency. 

May your heart be tuned to his rhythm. 

May your steps be guided not by pressure, but by peace. 

 May you begin to recognize the Shepherd's voice in the everyday, in scripture, in silence, in surrender,  even in surprises. 

 And may you become someone who does not just hear God, but follows him boldly. 

 So comment below, "This is what I hear God saying to me." And write it as your personal act of obedience. 

 So you never miss a single morning to reset your heart, your mind, and your walk with God. 

Because every morning is a new invitation to hear his voice again.