Sindhi: panhnji zandgi te khuda je sachai jo aetraf karyo.

 پنهنجي زندگي بابت خدا جي سچائي جو اقرار ڪريو. بي ايماني (يا بي يقيني) منفي اقرار سان وڌندي آهي. ناڪاميءَ جو اقرار ناڪاميءَ کي ئي حاوي ڪري ڇڏيندو آهي. جيڪڏهن مان ڪمزوريءَ جو اقرار ڪريان ٿو، ته ڪمزوري مون تي غالب پئجي ويندي آهي. جيڪڏهن مان پنهنجي بيماريءَ جو اقرار ڪريان ٿو، ته مان ان جي قيد ۾ اچي ويندو آهيان.

اهي منفي اقرار اصل ۾ خدا جي مسڪن (يا خدا جي ماڻهن) تي شيطان جي اختيار کي مڃڻ جي برابر آهن.

توهان جو روح هميشه توهان جي اقرار تي ردعمل ڏيکاريندو آهي.

ايمان عقل يا منطقي سوچ جي پيداوار ناهي، پر نئين سر پيدا ٿيل روح جي پيداوار آهي.

جڏهن توهان نئين سر پيدا ٿيا (روحاني طور تي نئين زندگي حاصل ڪئي)، ته توهان کي پيءُ خدا واري فطرت ملي. اها فطرت توهان ۾ تڏهن وڌندي آهي جڏهن توهان خدا جي ڪلام تي عمل ڪريو ٿا ۽ پنهنجي جسم تي پيءُ جي مڪمل اختيار جو اقرار ڪريو ٿا؛ اهو عمل توهان جي روح کي فضل ۽ صلاحيت ۾ وڌڻ ۾ مدد ڏئي ٿو.

ياد رکو ته توهان جو اقرار، پيءُ خدا بابت توهان جو موجوده رويو آهي.

ڪنهن به خاص آزمائش دوران، توهان جو اقرار يا ته ايمان جي دائري ۾ هوندو آهي يا بي ايمانيءَ جي دائري ۾. توهان جو اقرار يا ته پيءُ جي عزت ڪري ٿو يا شيطان جي... اهو يا ته شيطان کي يا وري خدا جي ڪلام کي توهان جي زندگيءَ تي غالب ڪري ٿو.

هاڻي توهان پنهنجي اقرار تي قائم رهڻ جي اهميت سمجهي سگهو ٿا. توهان جو اقرار يا ته توهان کي فاتح بڻائي ٿو يا توهان کي شڪست ڏئي ٿو. توهان پنهنجي اقرار جي سطح مطابق ئي مٿي اٿو ٿا يا هيٺ ڪريو ٿا.

مشڪل حالتن ۾ پنهنجي اقرار تي قائم رهڻ سکو. يوحنا 8: 36 چوي ٿو: ”جيڪڏهن پٽ توهان کي آزاد ڪري ٿو، ته توهان واقعي آزاد آهيو.“ پٽ توهان کي آزاد ڪيو آهي، تنهنڪري ان آزاديءَ ۾ مضبوطيءَ سان بيٺا رهو.

گلتيون 5: 1 هر ايمان آڻيندڙ لاءِ انتهائي اهم آهي: ”مسيح اسان کي آزاديءَ لاءِ آزاد ڪيو آهي؛ تنهنڪري مضبوطيءَ سان بيٺا رهو.“

اقرار ڪرڻ جو صحيح وقت اهو آهي جڏهن شيطان توهان تي حملو ڪري. جڏهن توهان پنهنجي جسم ۾ درد محسوس ڪريو، ته ان کي رد ڪريو. عيسيٰ جي نالي ۾ ان کي نڪري وڃڻ جو حڪم ڏيو.

رومين 8: 31-37: ”جيڪڏهن خدا اسان جي طرف آهي، ته اسان جي خلاف ڪير ٿو ٿي سگهي؟“ توهان جو پيءُ توهان جي طرف آهي.

بيماري توهان تي غالب نه ٿي اچي سگهي، ۽ نه ئي بيماريءَ جو باني (شيطان) ائين ڪري سگهي ٿو. حالتون توهان تي حاوي نه ٿيون ٿي سگهن، ڇاڪاڻ ته پيءُ ۽ عيسيٰ مسيح ڪنهن به قسم جي حالتن کان وڏا آهن. توهان سکي ورتو آهي ته ڪهڙي به حالت يا صورتحال ۾ هجو، پنهنجي مسلسل فتح تي خوش ٿيو.

توهان ڄاڻو ٿا ته ”پهريون يوحنا 4: 4“ سچو آهي: ”اي منهنجا ننڍڙؤ ٻارؤ، توهان خدا جا آهيو ۽ انهن تي غالب آيا آهيو.“

غور ڪريو ته توهان ڪير آهيو. ”توهان خدا جا آهيو.“ ”توهان خدا مان پيدا ٿيا آهيو.“ توهان سندس تخليق آهيو، ۽ هن پنهنجي مرضيءَ سان ”ڪلام“ ذريعي توهان کي وجود ۾ آندو.

آيت جو باقي حصو چوي ٿو: ”هو، جيڪو توهان جي اندر آهي، ان کان وڏو آهي جيڪو دنيا ۾ آهي.“

”ڇاڪاڻ ته اهو خدا ئي آهي جيڪو توهان جي اندر ڪم ڪري رهيو آهي، ته جيئن توهان سندس مرضيءَ مطابق خواهش ڪريو ۽ عمل ڪريو.“

”فلپينين 2: 13“ ڪيترائي ڀيرا منهنجي فتح جو سبب بڻيو آهي.

هاڻي ”رومين 8: 11“ ڏانهن اچو: ”پر جيڪڏهن ان جي روح، جنهن عيسيٰ کي مئلن مان جيئرو ڪيو، توهان جي اندر رهي ٿو، ته هو، جنهن مسيح عيسيٰ کي مئلن مان جيئرو ڪيو، توهان جي فاني جسمن کي به زندگي بخشيندو، ان روح جي ذريعي جيڪو توهان جي اندر رهي ٿو.“

توهان کي هن حقيقت کي سمجهڻ گهرجي. سڀ ڪجهه اقرار ڪرڻ سان توهان جو ٿئي ٿو، يا منفي اقرار سان سڀ ڪجهه وڃائجي وڃي ٿو. توهان خدا جي بهترين نعمت ان اقرار ذريعي حاصل ڪندا آهيو ته اها توهان وٽ موجود آهي.

ايمان جو راز اقرار جو راز آهي.

ايمان ان ڳالهه جو اقرار ڪري ٿو ته انسان وٽ اها شيءِ موجود آهي جنهن جي هو خواهش رکي ٿو، ان کان اڳ جو هو حقيقت ۾ ان جو مالڪ بڻجي.

حواسن تي ٻڌل ڄاڻ (Sense Knowledge) وارو ايمان تڏهن اقرار ڪري ٿو ته شفا ملي وئي آهي جڏهن درد ختم ٿي وڃي ٿو ۽ سوڄ لهي وڃي ٿي. ان ۾ حقيقت ۾ ڪو به ايمان ناهي.

ايمان اهو اعلان ڪري ٿو ته توهان شفا يافته آهيو جڏهن ته درد اڃا به توهان جي جسم کي تڪليف ڏئي رهيو هجي.

مون کي ٻيهر چوڻ ڏيو، ملڪيت (يا حاصلات) اقرار سان ملي ٿي. ملڪيت مسلسل اقرار سان قائم رهي ٿي.

توهان اقرار ڪريو ٿا ته اها توهان وٽ موجود آهي، ۽ ان لاءِ پيءُ جو شڪر ادا ڪريو ٿا، پوءِ ان جو عملي ظهور (يا حقيقي ادراڪ) ٿئي ٿو.

ياد رکو، شڪرگذاريءَ سان گڏ ڪيل اقرار هميشه حقيقي ظهور يا ادراڪ آڻيندو آهي.

اقرار ايمان جو گيت (يا سر) آهي.

حواسن تي ٻڌل ڄاڻ لاءِ، حقيقي ظهور کان اڳ اقرار ڪرڻ بيوقوفي آهي.

ابراهيم جو ايمان حواسن جي ثبوتن جي ابتڙ هو. هو خدا جي تمجيد ڪندي مضبوط ٿيندو ويو، اهو ڄاڻيندي ته خدا جيڪو واعدو ڪيو آهي، ان کي پورو ڪندو.

حواسن تي ٻڌل ڄاڻ کي ”ڪلام“ تي ڪو به حقيقي ايمان ناهي هوندو. 

Sindhi: panhnji zandgi te khuda je sachai jo aetraf karyo. be emani manfi aetraf san wadhandi aahy. nakami jo aetraf nakami khi takht te weharendo aahy. jekadhan man kamzori jo aetraf karyan tho, tah kamzori mon te havi thi vendi aahy. jekadhan man panhnji bemari jo aetraf karyan tho, tah man an je ghlami mh jakriyal aahyan.

ahi manfi aetraf khuda je muqbari te shetan je hukmrani ja aetraf aahan.

tohan jo roh hameshah tohan je aetraf jo jawab dee tho.

eman dilyal je salaheetan je pedawar nah aahy, par behar peda thel roh je pedawar aahy.

jadhan tohan behar peda thya hua, tah tohan peu khuda je fatrat hasal cai. aha fatrat tohan mh kalam te uml karan san, ein tohan je jasam mh peu je mukmal hukmrani je tohan je aetraf san wadhandi aahy, ein aho tohan je roh khi fazal ein qableet mh wadhan jo sabab banaeendo aahy.

tohan khi yad aahy tah tohan jo aetraf peu danhan tohan jo mojudah royo aahy.

kujh khas azmaishan mh jeko tohan te achi saghi tho, tohan jo aetraf ya tah eman je dairi mh aahy ya be emani je dairi mh. tohan jo iqrar ya tah peu je azat kari tho ya shetan je... ya tah shetan ya kalam khi tohan je zandgi mh ghalbo dee tho.

hani tohan panhnji iqrar te mazbutia san qaum rahan je qeemat disi sagho tha. tohan jo iqrar ya tah tohan khi fatah banaee tho, ya aho tohan khi shkast dee tho. tohan panhnji iqrar je satah te ubhro ya garyo.

sakht jaghan mh panhnji iqrar te mazbutia san qaum rahan sikho. youhana 8:36, "jekadhan pat tohan khi azad kayo aahy tah tohan waqi azad aahyo." pat tohan khi azad kayo aahy, hani an azadi mh mazbutia san qaum raho.

gulten 5:1 har eman wari lae tamam zarori aahy. "azadi lae maseeh asan khi azad kayo; tanhan kari mazbutia san qaum raho."

panhnjo iqrar karan jo waqt aho aahy jadhan shetan tohan te hamlo kari tho. tohan panhnji jasam mh dard muhsos kanda aahyo, tohan an khi rad kanda aahyo. tohan an khi hukam diyo tha tah eisia je nali te chhadi diyo.

roommun 8:31-37 "jekadhan khuda asan je lae aahy, tah ker asan je khlaf aahy?" tohan jo peu tohan je lae aahy.

bemari tohan khi fatah nah thi kari saghi, ein nah aee bemari jo lekhak. halton tohan te ghalb nah thyoon achi saghan, chhakan tah peu ein eisia maseeh kanhan bah halat khan wada aahan.

tohan sikhyo aahy tah kanhan bah halat ya halat mh tohan aahyo, panhnji muslsal fatah mh khush thyo.

tohan jano tha tah 1 youhana 4:4 sach aahy. "ohen khuda ja aahyo, munhja nandra bar, ein inhan te ghalb aaya aahyo."

ghor karyo tah ohen ker aahyo. "ohen khuda ja aahyo." "ohen khuda man peda thya aahyo." ohen sandas pedawar aahyo, ein sandas marzi san han ohan khi kalam zarii peda kayo.

baqi aayat mh likhel aahy, "aho jeko ohan mh aahy an khan wado aahy jeko danya mh aahy."

"chhakan tah aho khuda aahy jeko tohan je indar kam kari rahyo aahy, tayar aahy ein panhnji khushia khi kam kari rahyo aahy."

filpen 2:13 ketrai bhera munhnji fatah rahi aahy.

hani roommun 8:11 danhan rakh karyo, "par jekadhan an jo roh janhan eisia khi malan man jiyaryo, tohan mh rahi tho, tah poe janhan maseeh eisia khi malan man jiyaryo, aho tohan je fani jasman khi bah panhnji roh je zarii zandgi dendo jeko tohan mh rahi tho."

tohan khi han haqiqat khi taslem karan gharji. iqrar san sabh kujh tohan jo aahy, ya manfi iqrar san sabh kujh wachai tho. tohan khuda je bhalai an iqrar san hasal kanda aahyo tah tohan wat aho aahy.

eman jo raz aetraf jo raz aahy.

eman aho iqrar rakhi tho tah han wat aha shi aahy jeka ho chahi tho an khan ag jo ho asal mh an khi hasal kari.

ihsas am eman aho iqrar kari tho tah ho shafayab thi wayo aahy jadhan dard khtam thi vendo aahy ein sojan ghatji vendi aahy. an mh waqi ko bah eman nahi.

eman aelan kari tho tah tohan shafayab thi waya aahyo jadhan tah dard uja taen tohan je jasam khi chhaki rahyo aahy.

mon khi behar bayan karan diyo, qabzo aetraf san endo aahy. qabzo muslsal aetraf san rahando aahy.

tohan iqrar kayo tha tah tohan wat aho aahy, ein tohan an lae peu jo shkaryo ada kanda aahyo, poe ihsas theendo aahy.

yad rakho, shkarguzari san iqrar hameshah ihsas aanendo aahy.

aetraf eman jo sar aahy.

ihsas khan ag aetraf hasi am lae bewaqufi aahy.

abrahem jo eman hasi sabot je barkhlaf ho. ho mazbut thi wayo, khuda khi jalal dendo rahyo, aho janandi tah khuda jeko waedo kayo ho aho sutho kando.

ihsas am khi kalam mh ko bah haqiqi eman nahi.

Afrikaans: Bely die waarheid van God oor jou lewe. Ongeloof groei deur 'n negatiewe belydenis. 'n Belydenis van mislukking plaas mislukking op die troon. As ek swakheid bely, oorheers swakheid my. As ek my siekte bely, word ek daardeur in slawerny gehou.

Hierdie negatiewe belydenisse is erkennings van Satan se heerskappy oor God se tabernakel.

Jou gees reageer altyd op jou belydenis.

Geloof is nie 'n produk van die rasionele denkvermoë nie, maar van die herskepte gees.

Toe jy weergebore is, het jy die natuur van God die Vader ontvang. Daardie natuur groei in jou namate jy volgens die Woord handel en die Vader se volmaakte heerskappy oor jou liggaam bely; dit laat jou gees in genade en vermoë groei.

Onthou dat jou belydenis jou huidige gesindheid teenoor die Vader weerspieël.

In tye van beproewing wat oor jou pad mag kom, bevind jou belydenis hom óf in die sfeer van geloof óf in die sfeer van ongeloof. Jou belydenis eer óf die Vader óf Satan... dit gee óf aan Satan óf aan die Woord die oorhand in jou lewe.

Nou kan jy die waarde daarvan sien om vas te hou aan jou belydenis. Jou belydenis maak jou óf 'n oorwinnaar, óf dit laat jou die onderspit delf. Jy styg of daal tot die vlak van jou belydenis.

Leer om vas te hou aan jou belydenis in moeilike omstandighede. Johannes 8:36: "As die Seun julle dan vrygemaak het, sal julle werklik vry wees." Die Seun het jou vrygemaak; staan ​​dus vas in daardie vryheid.

Galasiërs 5:1 is van lewensbelang vir elke gelowige: "Christus het ons tot vryheid bevry; staan ​​dus vas."

Die tyd om jou belydenis uit te spreek, is wanneer Satan jou aanval. Jy voel die pyn in jou liggaam opkom; jy verwerp dit. Jy beveel dit om te wyk in die Naam van Jesus.

Romeine 8:31-37: "As God vir ons is, wie kan teen ons wees?" Jou Vader is vir jou.

Siekte kan jou nie oorwin nie, en die bewerker van siekte ook nie. Omstandighede kan nie oor jou heers nie, want die Vader en Jesus Christus is groter as enige omstandighede.  Jy het geleer om jou te verheug in jou voortdurende oorwinning, ongeag die omstandighede of toestand waarin jy verkeer.

Jy weet dat 1 Johannes 4:4 waar is: "Julle is uit God, my kindertjies, en het hulle oorwin."

Let op wie jy is. "Jy is uit God." "Jy is uit God gebore." Jy is Sy voortbrengsel, en deur Sy eie wil het Hy jou deur die Woord voortgebring.

Die res van die vers lui: "Hy wat in julle is, is groter as hy wat in die wêreld is."

"Want dit is God wat in julle werk, om te wil sowel as om te werk na Sy welbehae."

Filippense 2:13 was al baie, baie keer my oorwinning.

Blaai nou na Romeine 8:11: "Maar as die Gees van Hom wat Jesus uit die dode opgewek het, in julle woon, sal Hy wat Christus Jesus uit die dode opgewek het, ook julle sterflike liggame lewend maak deur Sy Gees wat in julle woon."

Jy moet hierdie feit erken. Alles behoort aan jou deur belydenis, of alles gaan verlore deur 'n negatiewe belydenis. Jy verkry God se beste deur te bely dat jy dit besit.

Die geheim van geloof is die geheim van belydenis.

Geloof hou vas aan die belydenis dat 'n mens besit wat jy begeer, nog voordat jy dit werklik in besit neem.

Geloof wat op sintuiglike waarneming gebaseer is, bely dat 'n mens genees is eers wanneer die pyn verdwyn en die swelling afneem. Daar is werklik geen geloof daarin nie.

Ware geloof verklaar dat jy genees is, selfs terwyl die pyn nog deur jou liggaam ruk.

Laat my dit weer stel: besit kom deur belydenis. Besit bly behoue ​​deur voortdurende belydenis.

Jy bely dat jy dit het en jy dank die Vader daarvoor; dan volg die verwesenliking.

Onthou, belydenis gepaardgaande met danksegging bring altyd verwesenliking.

Belydenis is die melodie van geloof.

Belydenis vóór verwesenliking lyk vir sintuiglike waarneming na dwaasheid.

Abraham se geloof was in stryd met sintuiglike bewyse. Hy het sterk geword en aan God die eer gegee, in die wete dat God sou uitvoer wat Hy beloof het.

Sintuiglike waarneming het geen werklike geloof in die Woord nie.

Confiesa la verdad de Dios sobre tu vida.

 Confiesa la verdad de Dios sobre tu vida. La incredulidad crece con una confesión negativa. Una confesión de fracaso coloca al fracaso en el trono. Si confieso debilidad, la debilidad me domina. Si confieso mi enfermedad, quedo esclavizado por ella.

Estas confesiones negativas son reconocimientos del dominio de Satanás sobre el tabernáculo de Dios.

Tu espíritu siempre responde a tu confesión.

La fe no es producto de las facultades del razonamiento, sino del espíritu regenerado.

Cuando naciste de nuevo, recibiste la naturaleza de Dios Padre. Esa naturaleza crece en ti al actuar conforme a la Palabra y al confesar el dominio perfecto del Padre sobre tu cuerpo; esto hace que tu espíritu crezca en gracia y capacidad.

Recuerda que tu confesión es tu actitud actual hacia el Padre.

Ante alguna prueba especial que pueda surgirte, tu confesión se sitúa ya sea en el ámbito de la fe o en el de la incredulidad. Tu confesión honra al Padre o a Satanás... otorga dominio a Satanás o a la Palabra en tu vida.

Ahora puedes ver el valor de mantenerte firme en tu confesión. Tu confesión te hace vencedor o te derrota. Te elevas o caes al nivel de tu confesión.

Aprende a mantenerte firme en tu confesión en los momentos difíciles. Juan 8:36: "Si el Hijo os libertare, seréis verdaderamente libres". El Hijo te ha hecho libre; mantente firme, pues, en esa libertad.

Gálatas 5:1 es de vital importancia para todo creyente: "Cristo nos libertó para libertad; estad, pues, firmes".

El momento de hacer tu confesión es cuando Satanás te ataca. Sientes que el dolor llega a tu cuerpo; lo rechazas. Ordenas que se vaya en el nombre de Jesús.

Romanos 8:31-37: "Si Dios es por nosotros, ¿quién contra nosotros?". Tu Padre está a tu favor.

La enfermedad no puede vencerte, ni tampoco el autor de la enfermedad. Las circunstancias no pueden dominarte, porque el Padre y Jesucristo son mayores que cualquier circunstancia. Has aprendido a regocijarte en tu victoria continua, sea cual sea la circunstancia o condición en la que te encuentres.

Sabes que 1 Juan 4:4 es verdad: «Hijitos, vosotros sois de Dios, y los habéis vencido».

Observa quién eres: «Eres de Dios». «Has nacido de Dios». Eres obra suya; por su propia voluntad, Él te dio a luz mediante la Palabra.

El resto del versículo dice: «Mayor es el que está en vosotros que el que está en el mundo».

«Porque Dios es quien obra en vosotros, tanto el querer como el hacer, según su buena voluntad».

Filipenses 2:13 ha sido mi victoria en muchísimas ocasiones.

Ahora, vayamos a Romanos 8:11: «Y si el Espíritu de aquel que levantó de los muertos a Jesús mora en vosotros, el que levantó de los muertos a Cristo Jesús vivificará también vuestros cuerpos mortales por su Espíritu que mora en vosotros».

Debes reconocer este hecho: todo es tuyo mediante la confesión, o todo se pierde mediante una confesión negativa. Obtienes lo mejor de Dios al confesar que ya lo posees.

El secreto de la fe es el secreto de la confesión.

La fe sostiene la confesión de que uno ya tiene lo que desea, incluso antes de poseerlo realmente.

La fe basada en el conocimiento sensorial confiesa que uno está sano solo cuando el dolor desaparece y la hinchazón baja. En realidad, ahí no hay fe.

La fe declara que estás sano mientras el dolor aún atormenta tu cuerpo.

Permíteme repetirlo: la posesión llega con la confesión; la posesión se mantiene mediante la confesión continua.

Confiesas que lo tienes y das gracias al Padre por ello; entonces, la manifestación se hace realidad.

Recuerda: la confesión acompañada de acción de gracias siempre trae la manifestación.

La confesión es la melodía de la fe.

Para el conocimiento sensorial, confesar antes de ver la realidad material es una insensatez.

La fe de Abraham contradecía la evidencia de los sentidos. Él se fortaleció dando gloria a Dios, sabiendo que Dios cumpliría lo que había prometido.

El conocimiento sensorial no tiene fe verdadera en la Palabra.

Indonesian: Akuilah kebenaran Allah atas hidup Anda. Ketidakpercayaan tumbuh seiring dengan pengakuan yang negatif. Pengakuan akan kegagalan menempatkan kegagalan di atas takhta. Jika saya mengakui kelemahan, kelemahan itu menguasai saya. Jika saya mengakui penyakit saya, saya terikat olehnya.

Pengakuan-pengakuan negatif ini merupakan bentuk pengakuan atas kekuasaan Iblis terhadap bait Allah.

Roh Anda senantiasa merespons pengakuan Anda.

Iman bukanlah hasil dari kemampuan nalar, melainkan hasil dari roh yang telah diperbarui.

Saat Anda lahir baru, Anda menerima kodrat Allah Bapa. Kodrat itu bertumbuh dalam diri Anda seiring dengan tindakan Anda menaati Firman dan pengakuan Anda akan kekuasaan sempurna Bapa atas tubuh Anda; hal ini membuat roh Anda bertumbuh dalam kasih karunia dan kemampuan.

Ingatlah bahwa pengakuan Anda mencerminkan sikap Anda saat ini terhadap Bapa.

Dalam ujian khusus yang mungkin Anda hadapi, pengakuan Anda akan berada di ranah iman atau di ranah ketidakpercayaan. Pengakuan Anda bisa memuliakan Bapa atau Iblis... bisa memberikan kendali kepada Iblis atau kepada Firman dalam hidup Anda.

Kini Anda dapat melihat betapa pentingnya untuk berpegang teguh pada pengakuan Anda. Pengakuan Anda bisa menjadikan Anda pemenang atau justru mengalahkan Anda. Anda akan bangkit atau jatuh sesuai dengan tingkat pengakuan Anda.

Belajarlah untuk berpegang teguh pada pengakuan Anda di masa-masa sulit. Yohanes 8:36, "Jika Anak itu memerdekakan kamu, kamu pun benar-benar merdeka." Anak itu telah memerdekakan Anda; sekarang, berdirilah teguh dalam kemerdekaan itu.

Galatia 5:1 sangatlah penting bagi setiap orang percaya: "Kristus telah memerdekakan kita supaya kita sungguh-sungguh merdeka. Sebab itu berdirilah teguh."

Saat yang tepat untuk menyatakan pengakuan Anda adalah ketika Iblis menyerang Anda. Saat Anda merasakan sakit menyerang tubuh Anda, tolaklah hal itu. Perintahkanlah sakit itu untuk pergi dalam nama Yesus.

Roma 8:31-37, "Jika Allah di pihak kita, siapakah yang akan melawan kita?" Bapa Anda ada di pihak Anda.

Penyakit tidak dapat mengalahkan Anda, begitu pula dengan sumber penyakit itu. Keadaan tidak dapat menguasai Anda, karena Bapa dan Yesus Kristus jauh lebih besar daripada segala keadaan. Anda telah belajar untuk bersukacita dalam kemenangan yang berkelanjutan, apa pun situasi atau kondisi yang Anda alami.

Anda tahu bahwa 1 Yohanes 4:4 itu benar. "Kamu berasal dari Allah, anak-anak-Ku, dan kamu telah mengalahkan mereka."

Perhatikan siapa diri Anda. "Kamu berasal dari Allah." "Kamu lahir dari Allah." Anda adalah ciptaan-Nya, dan atas kehendak-Nya sendiri Dia melahirkan Anda melalui Firman.

Bagian selanjutnya dari ayat itu berbunyi, "Dia yang ada di dalam kamu lebih besar daripada dia yang ada di dunia."

"Karena Allahlah yang mengerjakan di dalam kamu baik kemauan maupun pekerjaan menurut kerelaan-Nya."

Filipi 2:13 telah menjadi kunci kemenangan saya berkali-kali.

Sekarang bukalah Roma 8:11, "Dan jika Roh Dia, yang telah membangkitkan Yesus dari antara orang mati, diam di dalam kamu, maka Ia, yang telah membangkitkan Kristus Yesus dari antara orang mati, akan menghidupkan juga tubuhmu yang fana itu oleh Roh-Nya, yang diam di dalam kamu."

Anda harus menyadari fakta ini. Segalanya menjadi milik Anda melalui pengakuan iman, atau segalanya hilang akibat pengakuan yang negatif. Anda memperoleh yang terbaik dari Allah dengan mengakui bahwa Anda telah memilikinya.

Rahasia iman adalah rahasia pengakuan.

Iman memegang teguh pengakuan bahwa seseorang telah memiliki apa yang diinginkannya, bahkan sebelum ia benar-benar memilikinya secara nyata.

Iman yang didasarkan pada pengetahuan indrawi hanya mengakui kesembuhan saat rasa sakit hilang dan bengkak mengempis. Sesungguhnya, tidak ada iman dalam hal semacam itu.

Iman menyatakan bahwa Anda sudah sembuh, bahkan saat rasa sakit masih mendera tubuh Anda.

Izinkan saya menegaskannya kembali: kepemilikan datang bersamaan dengan pengakuan. Kepemilikan itu bertahan melalui pengakuan yang terus-menerus.

Anda mengakui bahwa Anda memilikinya dan mengucap syukur kepada Bapa karenanya; kemudian, perwujudannya pun terjadi.

Ingatlah, pengakuan yang disertai ucapan syukur senantiasa mendatangkan perwujudan.

Pengakuan adalah melodi bagi iman.

Bagi pengetahuan indrawi, melakukan pengakuan sebelum melihat perwujudannya dianggap sebagai kebodohan.

Iman Abraham bertentangan dengan bukti-bukti indrawi. Ia menjadi kuat dan memuliakan Allah, karena ia tahu bahwa Allah pasti akan menggenapi apa yang telah dijanjikan-Nya.

Pengetahuan indrawi tidak memiliki iman yang sejati terhadap Firman.

Bekenne die Wahrheit Gottes über deinem Leben.

 Bekenne die Wahrheit Gottes über dein Leben. Unglaube wächst mit einem negativen Bekenntnis. Ein Eingeständnis des Versagens gibt dem Versagen die Macht. Wenn ich Schwäche bekenne, beherrscht sie mich. Wenn ich meine Krankheit bekenne, bin ich ihr gefangen.

Diese negativen Bekenntnisse sind Anerkennung von Satans Herrschaft über Gottes Heiligtum.

Dein Geist reagiert stets auf dein Bekenntnis.

Glaube ist nicht ein Produkt des Verstandes, sondern des wiedergeborenen Geistes.

Als du wiedergeboren wurdest, hast du die Natur des Vaters empfangen. Diese Natur wächst in dir, indem du nach dem Wort handelst und die vollkommene Herrschaft des Vaters über deinen Körper bekennst. Dadurch wächst dein Geist an Gnade und Kraft.

Denk daran: Dein Bekenntnis ist deine gegenwärtige Haltung gegenüber dem Vater.

 In manchen besonderen Prüfungen, die dir begegnen mögen, wird dein Bekenntnis entweder im Bereich des Glaubens oder im Bereich des Unglaubens liegen. Dein Bekenntnis ehrt entweder den Vater oder Satan … es gibt entweder Satan oder dem Wort Gottes die Herrschaft über dein Leben.

Nun erkennst du, wie wichtig es ist, an deinem Bekenntnis festzuhalten. Dein Bekenntnis macht dich entweder zum Sieger oder es besiegt dich. Du steigst oder fällst im Einklang mit deinem Bekenntnis.

Lerne, in schwierigen Zeiten an deinem Bekenntnis festzuhalten. Johannes 8,36: „Wenn euch der Sohn frei gemacht hat, seid ihr wirklich frei.“ Der Sohn hat dich frei gemacht, nun halte fest in dieser Freiheit.

Galater 5,1 ist für jeden Gläubigen von entscheidender Bedeutung: „Zur Freiheit hat uns Christus befreit! So steht nun fest!“

Der richtige Zeitpunkt für dein Bekenntnis ist, wenn Satan dich angreift. Du spürst den Schmerz in deinem Körper, du weist ihn zurück. Du befehlst ihm im Namen Jesu zu weichen.

 Römer 8,31-37: „Wenn Gott für uns ist, wer kann gegen uns sein?“ Dein Vater ist für dich.

Krankheit kann dich nicht besiegen, noch der Urheber der Krankheit. Umstände können dich nicht beherrschen, denn der Vater und Jesus Christus sind größer als alle Umstände.

Du hast gelernt, dich in jeder Lage über deinen ständigen Sieg zu freuen.

Du weißt, dass 1. Johannes 4,4 wahr ist: „Ihr seid von Gott, meine Kinder, und habt sie überwunden.“

Erkenne, wer du bist: „Du bist von Gott.“ „Du bist von Gott geboren.“ Du bist sein Werk, und aus seinem Willen hat er dich durch das Wort hervorgebracht.

Der Rest des Verses lautet: „Der in euch ist, ist größer als der, der in der Welt ist.“

„Denn Gott ist es, der in euch wirkt, nach seinem Wohlgefallen.“

 Philipper 2,13 hat mir schon oft zum Sieg verholfen.

Nun lies Römer 8,11: „Wenn aber der Geist dessen, der Jesus von den Toten auferweckt hat, in euch wohnt, so wird er, der Christus Jesus von den Toten auferweckt hat, auch eure sterblichen Leiber lebendig machen durch seinen Geist, der in euch wohnt.“

Du musst diese Tatsache erkennen. Alles gehört dir durch das Bekenntnis, oder alles geht verloren durch ein negatives Bekenntnis. Du erhältst Gottes Bestes durch das Bekenntnis, dass du es bereits hast.

Das Geheimnis des Glaubens ist das Geheimnis des Bekenntnisses.

Der Glaube hält das Bekenntnis in sich, dass er das, was er begehrt, bereits besitzt, bevor er es tatsächlich erlangt.

Der Glaube, der sich nur auf die Sinneswahrnehmung stützt, bekennt, dass er geheilt ist, wenn der Schmerz nachlässt und die Schwellung zurückgeht. Das ist kein wirklicher Glaube.

Der Glaube erklärt dich für geheilt, während der Schmerz deinen Körper noch quält.

Ich wiederhole es noch einmal: Besitz kommt durch das Bekenntnis. Besitz bleibt durch beständiges Bekenntnis erhalten.

Du bekennst, dass du es hast, und dankst dem Vater dafür; dann folgt die Erkenntnis.

Denk daran: Bekenntnis und Dank führen immer zur Erkenntnis.

Bekenntnis ist die Melodie des Glaubens.

Bekenntnis vor der Erkenntnis ist Torheit aus der Sicht der Sinne.

Abrahams Glaube stand im Widerspruch zu den sinnlichen Erkenntnissen. Er wurde stark und gab Gott die Ehre, im Wissen, dass Gott sein Versprechen erfüllen würde.

Sinnliche Erkenntnis hat kein wirkliches Vertrauen in das Wort.

Arabic: 'aelan haqiqat allah ealaa hayatika. 'iina eadam al'iiman yanmu mae al'iiqrar alsalbii; fal'iiqrar bialfashal yadae alfashal ealaa alearshi. wa'iidha 'aqarirt bialduefi, fa'iina alduef yusaytir ely; wa'iidha 'aqarart bimardi, fa'iinani 'aqae taht eubudiatihi.

tued hadhih al'iiqrarat alsalbiat bimathabat aetiraf bisultan alshaytan ealaa haykal allah.

'iina ruhak tastajib daymaan lima tuqiru bih watuelinuhu.

al'iiman lays ntajaan liqudurat aleaql almantiqii, bal hu nitaj lilruwh alati tajadadat bialwiladat aljadidati.

eindama nlt alwiladat aljadidatu, 'asbahat hamlaan litabieat allah alab. watanmu hadhih altabieat fik min khilal aleamal bialkalimat wal'iiqrar bisultan alab alkamil ealaa jasdiki, mimaa yadfae ruhak lilnumui fi alniemat walqudrati.

tadhakar 'ana 'iiqrarak yaekis mawqifak alhalia tujah alab.

fi 'awqat alaikhtibarat alkhasat alati qad tuajihka, yaqae 'iiqraruk 'iimaa fi dayirat al'iiman 'aw fi dayirat eadam al'iimani. fa'iiqraruk 'iimaa ykrrm alab 'aw alshaytani... wa'iimaa yamnah alshaytan 'aw alkalimat alsiyadat ealaa hayaatika.

alan yumkinuk 'an tudrik qimat altamasuk bi'iiqrarika; fa'iiqrarik 'iimaa yajealuk mntsraan 'aw yahzimuka, wa'ant tartafie 'aw tasqut wfqaan limustawaa 'iiqrariki.

tellm 'an tatamasak bi'iiqrarik fi al'awqat aleasibati. yaqul yuhanaa 8: 36: "'iin harrarakum alabn fabialhaqiqat takunun 'ahraraan". laqad hararak aliabni, fathabit alan fi tilk alhuriyati.

taktasib risalatan ghilatiatan 5: 1 'ahamiyatan balighatan likuli mumanin: "lilhurriat qad harrarana almasihu, fathbutuu 'iidhan".

alwaqt almunasib li'iielan 'iiqrarik hu hin yuhajimuk alshaytan. faeindama tasheur bial'alam yatasalal 'iilaa jasadiki, arfudh wa'amarah bialrahil biasm yasue.

rumiat 8: 31-37: "'iin kan allh maeana, faman ealayna?" 'iina 'abak fi safka.

la yumkin lilmarad 'an yahzimaka, wala lmsbbb almarad 'an yaqharaka. wala yumkin lilzuruf 'an tatasalat ealayki, li'ana alab wayasue almasih 'aezam min 'ayi zurufin. laqad taealamt 'an tabtahij biantisarik almustamiri, mahma kanat alzuruf 'aw al'ahwal alati tamuru biha.

'ant tudrik sihat ma warad fi risalat yuhanaa al'uwlaa 4: 4: "'antum min allh 'ayuha al'awlaadu, waqad ghalabtumuhum".

tamul fi huiatika: "'antum min allahi", "'antum mawludun min allahi". 'ant sanieat allahi, waqad 'akhrajak 'iilaa alwujud bimashiyatih alkhasat min khilal alkalimati.

watakmilat alayat taqula: "alladhi fikum 'aezam min alladhi fi alealami".

"l'ann allh hu aleamil fikum 'an turiduu wa'an taemaluu min 'ajl almasarrati".

laqad kanat hadhih alaya (filbiy 2: 13) masdar antisariun fi munasabat eadidat lilghayati.

walan, antaqal 'iilaa risalat rumiat 8: 11: "wa'iin kan ruh alladhi 'aqam yasue min al'amwat sakinaan fikum, falladhi 'aqam almasih min al'amwat sayuhyi 'ajsadakum almayitat 'aydaan biruhih alssakin fikum".

ealayk 'an tudrik hadhih alhaqiqatu: kula shay' yusbih mlkaan lak bial'iiqrar (aliaetiraf al'iimanii), 'aw yadie mink bisabab al'iiqrar alsalbii. 'ant tanal 'afdal ma ladaa allah hin tuqiru bi'anak tamtalikuhi.

'iina sira al'iiman yakmun fi siri al'iiqrari.

yatamasak al'iiman bial'iiqrar biamtilak alshay' aladhi yarghibuh almar' qabl 'an yahwizah felyaan.

'amaa al'iiman alqayim ealaa "maerifat alhawasi" fayuqiru bialshifa' faqat eindama yazul al'alam wayakhifu altawarum; walhaqiqat 'anah la yujad 'iiman haqiqiun fi dhalika.

baynama yuelin al'iiman 'anak qad shufyt hataa wal'alam la yazal yaesif bijasadiki.

daeni 'ukarir alqawla: alhiazat tati mae al'iiqrari, watastamiru bialhifaz ealaa hadha al'iiqrari.

'ant tuqiru bi'anak tamtalik al'amr watashkur alab ealayhi, waeindaha yatahaqaq aliakhtibar alfieliu (alwaqie almalmusa).

tadhakar 'ana al'iiqrar almaqruwn bialshukr yuadiy daymaan 'iilaa tahaquq al'amra.

al'iiqrar hu lahn al'iimani.

wal'iiqrar qabl tahaquq al'amr yued hamaqatan fi nazar "maerifat alhawasi".

laqad kan 'iiman 'iibrahim mkhalfaan lil'adilat alhisiyati; faqad azdad qwtan wmjjd allahi, wathqaan bi'ana allah syutmm ma waead bihi.

'iina "maerifat alhawasi" taftaqir 'iilaa al'iiman alhaqiqii bialkalimati.

أعلن حقيقة الله على حياتك. إن عدم الإيمان ينمو مع الإقرار السلبي؛ فالإقرار بالفشل يضع الفشل على العرش. وإذا أقررت بالضعف، فإن الضعف يسيطر عليّ؛ وإذا أقررت بمرضي، فإنني أقع تحت عبوديته.

تُعد هذه الإقرارات السلبية بمثابة اعتراف بسلطان الشيطان على هيكل الله.

إن روحك تستجيب دائماً لما تقر به وتعلنه.

الإيمان ليس نتاجاً لقدرات العقل المنطقي، بل هو نتاج للروح التي تجددت بالولادة الجديدة.

عندما نلتَ الولادة الجديدة، أصبحت حاملاً لطبيعة الله الآب. وتنمو هذه الطبيعة فيك من خلال العمل بالكلمة والإقرار بسلطان الآب الكامل على جسدك، مما يدفع روحك للنمو في النعمة والقدرة.

تذكر أن إقرارك يعكس موقفك الحالي تجاه الآب.

في أوقات الاختبارات الخاصة التي قد تواجهك، يقع إقرارك إما في دائرة الإيمان أو في دائرة عدم الإيمان. فإقرارك إما يكرّم الآب أو الشيطان... وإما يمنح الشيطان أو الكلمة السيادة على حياتك.

الآن يمكنك أن تدرك قيمة التمسك بإقرارك؛ فإقرارك إما يجعلك منتصراً أو يهزمك، وأنت ترتفع أو تسقط وفقاً لمستوى إقرارك.

تعلّم أن تتمسك بإقرارك في الأوقات العصيبة. يقول يوحنا 8: 36: "إِنْ حَرَّرَكُمْ الابْنُ فَبِالْحَقِيقَةِ تَكُونُونَ أَحْرَاراً". لقد حررك الابن، فثبت الآن في تلك الحرية.

تكتسب رسالة غلاطية 5: 1 أهمية بالغة لكل مؤمن: "لِلْحُرِّيَّةِ قَدْ حَرَّرَنَا الْمَسِيحُ، فَاثْبُتُوا إِذًا".

الوقت المناسب لإعلان إقرارك هو حين يهاجمك الشيطان. فعندما تشعر بالألم يتسلل إلى جسدك، ارفضه وأمره بالرحيل باسم يسوع.

رومية 8: 31-37: "إِنْ كَانَ اللهُ مَعَنَا، فَمَنْ عَلَيْنَا؟" إن أباك في صفك.

لا يمكن للمرض أن يهزمك، ولا لمسبّب المرض أن يقهرك. ولا يمكن للظروف أن تتسلط عليك، لأن الآب ويسوع المسيح أعظم من أي ظروف. لقد تعلمت أن تبتهج بانتصارك المستمر، مهما كانت الظروف أو الأحوال التي تمر بها.

أنت تدرك صحة ما ورد في رسالة يوحنا الأولى 4: 4: "أَنْتُمْ مِنَ اللهِ أَيُّهَا الأَوْلاَدُ، وَقَدْ غَلَبْتُمُوهُمْ".

تأمل في هويتك: "أنتم من الله"، "أنتم مولودون من الله". أنت صنيعة الله، وقد أخرجك إلى الوجود بمشيئته الخاصة من خلال الكلمة.

وتكملة الآية تقول: "الَّذِي فِيكُمْ أَعْظَمُ مِنَ الَّذِي فِي الْعَالَمِ".

"لأَنَّ اللهَ هُوَ الْعَامِلُ فِيكُمْ أَنْ تُرِيدُوا وَأَنْ تَعْمَلُوا مِنْ أَجْلِ الْمَسَرَّةِ".

لقد كانت هذه الآية (فيلبي 2: 13) مصدر انتصاري في مناسبات عديدة للغاية.

والآن، انتقل إلى رسالة رومية 8: 11: "وَإِنْ كَانَ رُوحُ الَّذِي أَقَامَ يَسُوعَ مِنَ الأَمْوَاتِ سَاكِناً فِيكُمْ، فَالَّذِي أَقَامَ الْمَسِيحَ مِنَ الأَمْوَاتِ سَيُحْيِي أَجْسَادَكُمُ الْمَائِتَةَ أَيْضاً بِرُوحِهِ السَّاكِنِ فِيكُمْ".

عليك أن تدرك هذه الحقيقة: كل شيء يصبح ملكاً لك بالإقرار (الاعتراف الإيماني)، أو يضيع منك بسبب الإقرار السلبي. أنت تنال أفضل ما لدى الله حين تقر بأنك تمتلكه.

إن سر الإيمان يكمن في سر الإقرار.

يتمسك الإيمان بالإقرار بامتلاك الشيء الذي يرغبه المرء قبل أن يحوزه فعلياً.

أما الإيمان القائم على "معرفة الحواس" فيقر بالشفاء فقط عندما يزول الألم ويخف التورم؛ والحقيقة أنه لا يوجد إيمان حقيقي في ذلك.

بينما يعلن الإيمان أنك قد شُفيت حتى والألم لا يزال يعصف بجسدك.

دعني أكرر القول: الحيازة تأتي مع الإقرار، وتستمر بالحفاظ على هذا الإقرار.

أنت تقر بأنك تمتلك الأمر وتشكر الآب عليه، وعندها يتحقق الاختبار الفعلي (الواقع الملموس).

تذكر أن الإقرار المقرون بالشكر يؤدي دائماً إلى تحقق الأمر.

الإقرار هو لحن الإيمان.

والإقرار قبل تحقق الأمر يُعد حماقة في نظر "معرفة الحواس".

لقد كان إيمان إبراهيم مخالفاً للأدلة الحسية؛ فقد ازداد قوةً ومجّد الله، واثقاً بأن الله سيُتمم ما وعد به.

إن "معرفة الحواس" تفتقر إلى الإيمان الحقيقي بالكلمة.

Cng s̄ārp̣hāph khwām cring k̄hxng phracêā h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ

 จงประกาศความจริงของพระเจ้าเหนือชีวิตของคุณ ความไม่เชื่อจะเติบโตขึ้นจากการประกาศถ้อยคำในเชิงลบ การประกาศว่าตนเองล้มเหลวเท่ากับเป็นการยกความล้มเหลวขึ้นมามีอำนาจเหนือชีวิต หากฉันประกาศว่าตนเองอ่อนแอ ความอ่อนแอก็จะครอบงำฉัน หากฉันประกาศเรื่องความเจ็บป่วย ฉันก็จะตกเป็นทาสของมัน

การประกาศถ้อยคำในเชิงลบเหล่านี้คือการยอมรับอำนาจของซาตานเหนือพระวิหารของพระเจ้า

วิญญาณของคุณจะตอบสนองต่อสิ่งที่คุณประกาศเสมอ

ความเชื่อไม่ได้เกิดจากกระบวนการใช้เหตุผล แต่เกิดจากวิญญาณที่ได้รับการสร้างใหม่

เมื่อคุณบังเกิดใหม่ คุณได้รับธรรมชาติของพระบิดาเจ้า ธรรมชาตินั้นจะเติบโตขึ้นในตัวคุณเมื่อคุณดำเนินชีวิตตามพระวจนะและประกาศถึงอำนาจอันสมบูรณ์ของพระบิดาเหนือร่างกายของคุณ สิ่งนี้จะช่วยให้วิญญาณของคุณเติบโตขึ้นในพระคุณและฤทธิ์เดชความสามารถ

จงจำไว้ว่าการประกาศของคุณคือท่าทีที่คุณมีต่อพระบิดาในขณะนั้น

ในสถานการณ์ทดสอบที่ยากลำบากซึ่งอาจเกิดขึ้นกับคุณ การประกาศของคุณจะอยู่ในขอบเขตของความเชื่อหรือความไม่เชื่อ ถ้อยคำที่คุณประกาศจะเป็นการให้เกียรติพระบิดาหรือซาตาน... และเป็นการเปิดโอกาสให้ซาตานหรือพระวจนะเข้ามามีอำนาจเหนือชีวิตของคุณ

บัดนี้คุณคงเห็นแล้วว่าการยึดมั่นในการประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อนั้นสำคัญเพียงใด ถ้อยคำที่คุณประกาศจะทำให้คุณเป็นผู้พิชิตหรือทำให้คุณพ่ายแพ้ ชีวิตของคุณจะรุ่งโรจน์หรือตกต่ำลงตามระดับถ้อยคำที่คุณประกาศ

จงเรียนรู้ที่จะยึดมั่นในการประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อแม้ในยามยากลำบาก พระธรรมยอห์น 8:36 กล่าวว่า "ถ้าพระบุตรทรงทำให้ท่านทั้งหลายเป็นไท ท่านก็จะเป็นไทอย่างแท้จริง" พระบุตรทรงทำให้คุณเป็นไทแล้ว ดังนั้นจงยืนหยัดมั่นคงในเสรีภาพนั้น

พระธรรมกาลาเทีย 5:1 มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้เชื่อทุกคน "พระคริสต์ทรงโปรดให้เรามีเสรีภาพ ดังนั้นจงยืนหยัดมั่นคงอยู่"

เวลาที่ควรประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อคือเมื่อซาตานโจมตีคุณ เมื่อคุณรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เข้ามาในร่างกาย จงปฏิเสธมัน และสั่งให้มันออกไปในพระนามของพระเยซู

โรม 8:31-37 "ถ้าพระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเรา ใครจะต่อสู้เราได้?" พระบิดาของคุณทรงอยู่ฝ่ายคุณ

โรคภัยไข้เจ็บไม่สามารถเอาชนะคุณได้ และผู้ที่ก่อให้เกิดโรคภัยนั้นก็ทำไม่ได้เช่นกัน สถานการณ์ต่างๆ ไม่สามารถครอบงำคุณได้ เพราะพระบิดาและพระเยซูคริสต์ทรงยิ่งใหญ่เหนือทุกสถานการณ์ คุณได้เรียนรู้ที่จะชื่นชมยินดีในชัยชนะอันต่อเนื่องของคุณ ไม่ว่าคุณจะตกอยู่ในสถานการณ์หรือสภาพการณ์ใดก็ตาม

คุณรู้ดีว่าพระธรรม 1 ยอห์น 4:4 นั้นเป็นความจริงที่ว่า "ลูกทั้งหลายเอ๋ย ท่านทั้งหลายมาจากพระเจ้า และได้ชนะพวกเขาแล้ว"

จงตระหนักว่าคุณเป็นใคร "ท่านมาจากพระเจ้า" "ท่านบังเกิดจากพระเจ้า" คุณเป็นผลงานของพระองค์ และพระองค์ทรงให้คุณบังเกิดมาโดยพระวจนะตามพระประสงค์ของพระองค์เอง

ส่วนที่เหลือของข้อพระคัมภีร์กล่าวว่า "พระองค์ผู้ทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลายนั้นยิ่งใหญ่กว่าผู้นั้นที่อยู่ในโลก"

"เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้กระทำกิจอยู่ภายในท่านทั้งหลาย ทรงกระทำให้ท่านมีความปรารถนาและลงมือกระทำตามพระทัยชอบของพระองค์"

พระธรรมฟิลิปปี 2:13 เป็นกุญแจสู่ชัยชนะของข้าพเจ้ามานับครั้งไม่ถ้วน

ทีนี้ ลองเปิดไปที่พระธรรมโรม 8:11 "ถ้าพระวิญญาณของพระองค์ผู้ทรงให้พระเยซูเป็นขึ้นมาจากความตายสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย พระองค์ผู้ทรงให้พระคริสต์เยซูเป็นขึ้นมาจากความตายนั้น ก็จะทรงประทานชีวิตแก่ร่างกายที่ต้องตายของท่านทั้งหลายด้วย โดยทางพระวิญญาณของพระองค์ที่สถิตอยู่ในท่าน"

คุณต้องตระหนักถึงความจริงข้อนี้ ทุกสิ่งจะเป็นของคุณได้ก็ด้วยการกล่าวถ้อยคำยืนยัน (confession) หรือมิฉะนั้นคุณก็จะสูญเสียทุกสิ่งไปหากกล่าวถ้อยคำในเชิงลบ คุณจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดจากพระเจ้าเมื่อคุณกล่าวถ้อยคำยืนยันว่าคุณได้รับสิ่งนั้นแล้ว

เคล็ดลับของความเชื่อก็คือเคล็ดลับของการกล่าวถ้อยคำยืนยัน

ความเชื่อจะยึดมั่นในถ้อยคำยืนยันว่าตนได้รับสิ่งที่ปรารถนาแล้ว แม้ว่าจะยังไม่ได้ครอบครองสิ่งนั้นจริงๆ ก็ตาม

ความเชื่อที่อิงตามการรับรู้ทางประสาทสัมผัส (Sense Knowledge faith) จะกล่าวว่าตนหายป่วยก็ต่อเมื่อความเจ็บปวดหายไปและอาการบวมยุบลงแล้ว ซึ่งแท้จริงแล้วนั่นไม่ใช่ความเชื่อเลย

แต่ความเชื่อที่แท้จริงจะประกาศว่าคุณหายป่วยแล้ว ในขณะที่ความเจ็บปวดยังคงเล่นงานร่างกายของคุณอยู่

ขอย้ำอีกครั้งว่า การครอบครองสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเกิดขึ้นพร้อมกับการกล่าวถ้อยคำยืนยัน และการครอบครองนั้นจะคงอยู่ได้ด้วยการกล่าวถ้อยคำยืนยันอย่างต่อเนื่อง

คุณกล่าวถ้อยคำยืนยันว่าคุณได้รับสิ่งนั้นแล้ว และขอบพระคุณพระบิดาสำหรับสิ่งนั้น แล้วการตระหนักรู้ถึงความเป็นจริงก็จะตามมา

จงจำไว้ว่า การกล่าวถ้อยคำยืนยันควบคู่ไปกับการขอบพระคุณจะนำมาซึ่งการตระหนักรู้ถึงความเป็นจริงเสมอ

การกล่าวถ้อยคำยืนยันเปรียบเสมือนท่วงทำนองแห่งความเชื่อ

สำหรับผู้ที่ยึดติดกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัส การกล่าวถ้อยคำยืนยันก่อนที่จะเห็นความเป็นจริงปรากฏขึ้นนั้นดูเป็นเรื่องโง่เขลา

ความเชื่อของอับราฮัมนั้นสวนทางกับหลักฐานที่สัมผัสได้ทางกายภาพ ท่านมีความเชื่อมั่นคงและถวายเกียรติแด่พระเจ้า โดยตระหนักว่าสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญานั้น พระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จเป็นจริง

ผู้ที่ยึดติดกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัสย่อมไม่มีความเชื่อที่แท้จริงในพระวจนะ

Cng s̄ārp̣hāph khwām cring k̄hxng phracêā h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ khwām mị̀ cheụ̄̀x ca teibto k̄hụ̂n meụ̄̀x khuṇ s̄ārp̣hāph nı ngæ̀ lb kār s̄ārp̣hāph khwām l̂m h̄elw ca thảh̄ı̂ khwām l̂m h̄elw k̄hụ̂n khrxng bạllạngk̒ t̄ĥā c̄hạn s̄ārp̣hāph khwām x̀xnxæ khwām x̀xnxæ ca khrxbngả c̄hạn t̄ĥā c̄hạn s̄ārp̣hāph khwām cĕb p̀wy c̄hạn k̆ ca t̄hūk mạn kạkk̄hạng wị̂

kār s̄ārp̣hāph nı ngæ̀ lb h̄el̀ā nī̂ pĕnkār yxmrạb xảnāc k̄hxng sātān h̄enụ̄x phlạbphlā k̄hxng phracêā

cit wiỵỵāṇ k̄hxng khuṇ ca txb s̄nxng t̀x kār s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ s̄emx

khwām cheụ̄̀x mị̀chı̀ p̄hlp̄hlit k̄hxng s̄ti pạỵỵā tæ̀ pĕn p̄hlp̄hlit k̄hxng cit wiỵỵāṇ thī̀ dị̂ rạb kār s̄r̂āng h̄ım̀

meụ̄̀x khuṇ bạngkeid h̄ım̀ khuṇ dị̂ rạb ṭhrrmchāti k̄hxng phra bidā phracêā ṭhrrmchāti nận teibto nı tạw khuṇ d̂wy kārk ra thả tāmph ra wcna læa kār s̄ārp̣hāph t̄hụng xảnāc xạn s̄mbūrṇ̒ k̄hxng phra bidā nı r̀āngkāy k̄hxng khuṇ læa mạn thảh̄ı̂ cit wiỵỵāṇ k̄hxng khuṇ teibto nı phrakhuṇ læa khwām s̄āmārt̄h

cng cả wị̂ ẁākār s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ khụ̄x thạṣ̄nkhti pạccubạn k̄hxng khuṇ thī̀ mī t̀x phra bidā

nı kār thds̄xb phiṣ̄es̄ʹ bāng xỳāng thī̀ xāc keid k̄hụ̂n kạb khuṇ khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca xyū̀ nı k̄hxbk̄het k̄hxng khwām cheụ̄̀x h̄rụ̄x k̄hxbk̄het k̄hxng khwām mị̀ cheụ̄̀x khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca h̄ı̂ keīyrti phra bidā h̄rụ̄x sātān...Ca thảh̄ı̂ sātān h̄rụ̄x phra wcna mī xảnāc h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ

txn nī̂ khuṇ khng h̄ĕn khuṇkh̀ā k̄hxng kār yụd mạ̀n nı khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ læ̂w khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca thảh̄ı̂ khuṇ pĕn p̄hū̂ phichit h̄rụ̄x ph̀āy phæ̂ khuṇ ca k̄hụ̂n h̄rụ̄x lng tām radạb k̄hxng khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ

cng reīyn rū̂ thī̀ ca yụd mạ̀n nı khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ nı yām yāk lảbāk yxh̄̒n 8:36 “T̄ĥā phra butr thrng pld pl̀xy th̀ān h̄ı̂ pĕn xis̄ra th̀ān k̆ pĕn xis̄ra xỳāng thæ̂cring” phra butr thrng pld pl̀xy th̀ān h̄ı̂ pĕn xis̄ra læ̂w cng yụ̄n h̄yạd mạ̀nkhng nı xis̄rp̣hāph nận

kā lā theīy 5:1 Mī khwām s̄ảkhạỵ xỳāng yìng s̄ảh̄rạb p̄hū̂ cheụ̄̀x thuk khn “pherāa phra khris̄t̒ thrng pld pl̀xy reā h̄ı̂ pĕn xis̄ra læ̂w pherāa c̄hanận cng yụ̄n h̄yạd mạ̀nkhng”

welā thī̀ khuṇ khwr s̄ārp̣hāph khụ̄x meụ̄̀x sātān comtī khuṇ khuṇ rū̂s̄ụk cĕb pwd nı r̀āngkāy khuṇ pt̩is̄eṭh mạn khuṇ s̄ạ̀ng h̄ı̂ mạn xxk pị nı phranām k̄hxng phra yesū

rom 8:31-37 “T̄ĥā phracêā xyū̀ f̄̀āy reā khır lèā ca xyū̀ f̄̀āy trng k̄ĥām reā dị̂?” Phra bidā k̄hxng th̀ān xyū̀ f̄̀āy th̀ān

rokh p̣hạy k̄hị̂ cĕb mị̀ xāc xeāchna th̀ān dị̂ læa p̄hū̂ thī̀ k̀x h̄ı̂ keid rokh p̣hạy k̄hị̂ cĕb k̆ mị̀ xāc xeāchna th̀ān dị̂ s̄t̄hānkārṇ̒ mị̀ xāc khrxbngả th̀ān dị̂ pherāa phra bidā læa phra yesū khris̄t̒ thrng yìng h̄ıỵ̀ kẁā s̄t̄hān kā rṇ̒ dı«

th̀ān dị̂ reīyn rū̂ læ̂w ẁā mị̀ ẁā th̀ān ca xyū̀ nı s̄t̄hānkārṇ̒ h̄rụ̄x s̄p̣hāph dı cng chụ̄̀nchm yindī nı chạychna k̄hxng th̀ān xỳāng t̀x neụ̄̀xng

th̀ān rū̂ ẁā 1 yxh̄̒n 4:4 Pĕn khwām cring “th̀ān thậng h̄lāy pĕn k̄hxng phracêā lūk lĕk«k̄hxng reā læa th̀ān dị̂ xeāchna phwk k̄heā læ̂w”

cng s̄ạngket ẁā th̀ān pĕn khır “th̀ān pĕn k̄hxng phracêā” “th̀ān bạngkeid cāk phracêā” th̀ān pĕn p̄hlp̄hlit cāk phraxngkh̒ læa d̂wy phra pras̄ngkh̒ k̄hxng phraxngkh̒ xeng phraxngkh̒ thrng nả th̀ān mā s̄ū̀ lok doy thāng phra wcna

s̄̀wn thī̀ h̄elụ̄x k̄hxng k̄ĥx phra khạmp̣hīr̒ kl̀āw ẁā “phraxngkh̒ p̄hū̂thrng s̄t̄hit xyū̀ p̣hāynı th̀ān nận yìng h̄ıỵ̀ kẁā p̄hū̂ thī̀ xyū̀ nı lok”

“pherāa phracêā thrng thảngān xyū̀ p̣hāynı th̀ān thrng pras̄ngkh̒ læa krathả tāmph ra pras̄ngkh̒ xạn dī k̄hxng phraxngkh̒”

fi li p pī̂ 2:13 Pĕn chạychna k̄hxng k̄ĥāphcêā h̄lāy t̀x h̄lāy khrậng

thīnī̂ lxng peid pị thī̀ rom 8:11 “Tæ̀ t̄ĥā phra wiỵỵāṇ k̄hxng phraxngkh̒ p̄hū̂thrng thảh̄ı̂ phra yesū fụ̄̂n k̄hụ̂n cāk khwām tāy s̄t̄hit xyū̀ nı th̀ān thậng h̄lāy phraxngkh̒ p̄hū̂thrng thảh̄ı̂ phra yesū khris̄t̒ fụ̄̂n k̄hụ̂n cāk khwām tāy ca thrng prathān chīwit kæ̀ r̀āngkāy thī̀ t̂xng tāy k̄hxng th̀ān thậng h̄lāy d̂wy doy phra wiỵỵāṇ k̄hxng phraxngkh̒ sụ̀ng s̄t̄hit xyū̀ nı th̀ān thậng h̄lāy”

th̀ān t̂xng trah̄nạk t̄hụng khwām cring k̄ĥx nī̂ thuk s̄ìng pĕn k̄hxng th̀ān dị̂ d̂wy kār s̄ārp̣hāph h̄rụ̄x thuk s̄ìng ca s̄ūỵ s̄eīy pị h̄āk s̄ārp̣hāph nı thāng lb th̀ān ca dị̂ rạb s̄ìng thī̀ dī thī̀s̄ud cāk phracêā d̂wy kār s̄ārp̣hāph ẁā th̀ān mī s̄ìng nận xyū̀ læ̂w

khwām lạb k̄hxng khwām cheụ̄̀x khụ̄x khwām lạb k̄hxng kār s̄ārp̣hāph

khwām cheụ̄̀x khụ̄x kār s̄ārp̣hāph ẁā tn mī s̄ìng thī̀ tn prārt̄hnā xyū̀ læ̂w k̀xn thī̀ ca dị̂ khrxb khrxng mạn cring«

khwām cheụ̄̀x bæb chı̂ pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ s̄ārp̣hāph ẁā tn h̄āy dīlæ̂w meụ̄̀x khwām cĕb pwd h̄āy pị læa xākār bwm ld lng thæ̂cring læ̂w mị̀mī khwām cheụ̄̀x xyū̀ nı nận

khwām cheụ̄̀x khụ̄x kār prakāṣ̄ ẁā th̀ān h̄āy dīlæ̂w nı k̄hṇa thī̀ khwām cĕb pwd yạng khng thrmān r̀āngkāy xyū̀

k̄hx h̄ı̂ p̄hm kl̀āw xīk khrậng kār khrxb khrxng mā phr̂xm kạb kār s̄ārp̣hāph kār khrxb khrxng ca khng xyū̀ dị̂ d̂wy kār s̄ārp̣hāph xỳāng t̀x neụ̄̀xng

khuṇ s̄ārp̣hāph ẁā khuṇ mī s̄ìng nận læa khuṇ k̄hxbkhuṇ phra bidā s̄ảh̄rạb s̄ìng nận læ̂w khwām k̄hêācı k̆ ca tām mā

cả wị̂ ẁā kār s̄ārp̣hāph phr̂xm kạb kār k̄hxbkhuṇ ca nả mā sụ̀ng khwām k̄hêācı s̄emx

kār s̄ārp̣hāph khụ̄x th̀wngthảnxng h̄æ̀ng khwām cheụ̄̀x

kār s̄ārp̣hāph k̀xn khwām k̄hêācı pĕn khwām ngò k̄helā s̄ảh̄rạb khwām rū̂ thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄

khwām cheụ̄̀x k̄hxng xạb rā ḥạm k̄hạd yæ̂ng kạb h̄lạk ṭ̄hān thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ k̄heā k̄hêm k̄hæ̆ng k̄hụ̂n t̄hwāy keīyrti dæ̀ phracêā doy rū̂ ẁā s̄ìng thī̀ phracêā thrng s̄ạỵỵā wị̂ phraxngkh̒ ca thrng thảh̄ı̂ s̄ảrĕc

khwām rū̂ thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ mị̀mī khwām cheụ̄̀x thī̀thæ̂ cring nı phra wcna

German: Bekenne die Wahrheit Gottes über dein Leben aus. Unglaube wächst durch ein negatives Bekenntnis. Ein Bekenntnis des Scheiterns setzt das Scheitern auf den Thron. Wenn ich Schwäche bekenne, beherrscht mich die Schwäche. Wenn ich meine Krankheit bekenne, hält sie mich in Knechtschaft.

Diese negativen Bekenntnisse sind ein Anerkennen der Herrschaft Satans über Gottes Tempel.

Dein Geist reagiert stets auf dein Bekenntnis.

Glaube ist kein Produkt des Verstandes, sondern des neu geschaffenen Geistes.

Als du wiedergeboren wurdest, hast du die Natur Gottes, des Vaters, empfangen. Diese Natur wächst in dir, wenn du nach dem Wort handelst und die vollkommene Herrschaft des Vaters über deinen Leib bekennst; sie lässt deinen Geist an Gnade und Kraft zunehmen.

Denk daran: Dein Bekenntnis spiegelt deine gegenwärtige Haltung gegenüber dem Vater wider.

In besonderen Prüfungen, die auf dich zukommen mögen, bewegt sich dein Bekenntnis entweder im Bereich des Glaubens oder im Bereich des Unglaubens. Dein Bekenntnis ehrt entweder den Vater oder Satan ... es verleiht entweder Satan oder dem Wort die Herrschaft in deinem Leben.

Nun erkennst du, wie wichtig es ist, an deinem Bekenntnis festzuhalten. Dein Bekenntnis macht dich entweder zum Überwinder, oder es führt zu deiner Niederlage. Du steigst auf oder fällst ab – je nach dem Niveau deines Bekenntnisses.

Lerne, auch in schwierigen Situationen an deinem Bekenntnis festzuhalten. Johannes 8,36: „Wenn nun der Sohn euch frei macht, so seid ihr wirklich frei.“ Der Sohn hat dich frei gemacht; bleib nun fest in dieser Freiheit.

Galater 5,1 ist für jeden Gläubigen von entscheidender Bedeutung: „Zur Freiheit hat uns Christus befreit! Steht also fest.“

Der richtige Zeitpunkt für dein Bekenntnis ist der Moment, in dem Satan dich angreift. Du spürst, wie Schmerz in deinen Körper eindringt – du weist ihn zurück. Du gebietest ihm im Namen Jesu, zu weichen.

Römer 8,31–37: „Ist Gott für uns, wer kann dann gegen uns sein?“ Dein Vater steht auf deiner Seite.

Krankheit kann dich nicht besiegen, ebenso wenig wie der Urheber der Krankheit. Umstände können dich nicht beherrschen, denn der Vater und Jesus Christus sind größer als alle Umstände. Du hast gelernt, dich in jeder Lebenslage und unter allen Umständen über deinen beständigen Sieg zu freuen.

Du weißt, dass 1. Johannes 4,4 wahr ist: „Ihr seid aus Gott, meine Kindlein, und habt sie überwunden.“

Beachte, wer du bist: „Du bist aus Gott.“ „Du bist aus Gott geboren.“ Du bist ein Geschöpf Gottes; nach Seinem eigenen Willen hat Er dich durch das Wort hervorgebracht.

Der weitere Teil des Verses lautet: „Größer ist Er, der in euch ist, als der, der in der Welt ist.“

„Denn Gott ist es, der in euch wirkt, sowohl das Wollen als auch das Vollbringen nach Seinem Wohlgefallen.“

Philipper 2,13 war schon oft der Schlüssel zu meinem Sieg.

Schlage nun Römer 8,11 auf: „Wenn aber der Geist dessen, der Jesus von den Toten auferweckt hat, in euch wohnt, so wird Er, der Christus Jesus von den Toten auferweckt hat, auch eure sterblichen Leiber lebendig machen durch Seinen Geist, der in euch wohnt.“

Du musst diese Tatsache erkennen. Alles gehört dir durch das Bekenntnis, oder alles geht durch ein negatives Bekenntnis verloren. Du empfängst das Beste Gottes, indem du bekennst, dass du es bereits hast.

Das Geheimnis des Glaubens ist das Geheimnis des Bekenntnisses.

Der Glaube hält an dem Bekenntnis fest, dass man das Ersehnte bereits besitzt, noch bevor man es tatsächlich in Händen hält.

Der Glaube, der sich auf die Sinneswahrnehmung stützt, bekennt erst dann, dass man geheilt ist, wenn der Schmerz nachlässt und die Schwellung zurückgeht. Darin liegt eigentlich kein Glaube.

Der Glaube erklärt dich für geheilt, während der Schmerz noch deinen Körper quält.

Lass es mich noch einmal sagen: Der Besitz kommt durch das Bekenntnis. Der Besitz bleibt durch beständiges Bekenntnis erhalten.

Du bekennst, dass du es hast, und dankst dem Vater dafür – dann folgt die Verwirklichung.

Denk daran: Ein Bekenntnis, das mit Danksagung verbunden ist, führt immer zur Verwirklichung.

Das Bekenntnis ist die Melodie des Glaubens.

Ein Bekenntnis vor der Verwirklichung erscheint der Sinneswahrnehmung als Torheit.

Abrahams Glaube widersprach den sinnlich wahrnehmbaren Tatsachen. Er wurde stark und gab Gott die Ehre, im Wissen, dass Gott das, was Er verheißen hatte, auch erfüllen würde.

Die Sinneswahrnehmung hat keinen wirklichen Glauben an das Wort.

Vakatusa na dina ni Kalou ena nomu bula.

 Vakatusa na dina ni Kalou ena nomu bula.   Na tawavakabauta e tubu vata kei na dua na veivutuni ca.  Na vakatusa ni sega ni rawata e biuta na sega ni rawata ena idabedabe vakaturaga.  Kevaka au vakatusa na malumalumu, sa lewai au na malumalumu.  Kevaka au vakatusa na noqu tauvimate, au sa vesuki tu kina. 

 Na veivutuni ca oqo e vakadonuya na nona lewa o Setani na valeniveitavaki ni Kalou. 

 E dau sauma na yalomu na nomu veivutuni. 

 Na vakabauta e sega ni vu mai na vakasama, ia e vu mai na yalo e buli tale. 

 Ni o sa Sucu Vou, o sa ciqoma na itovo ni Kalou na Tamada.  Na itovo oqori e tubu vei iko ena nomu cakacakataka na Vosa, kei na nomu vakatusa na lewa uasivi ni Tamada ena yagomu, ka vakavuna me tubu na yalomu ena loloma soli wale kei na rawa ka. 

 O nanuma tiko ni nomu veivutuni sa ikoya na nomu rai ena gauna oqo vua na Tamada. 

 Ena so na veivakatovolei vakatabakidua e rawa ni yaco mai vei iko, na nomu veivutuni e tiko ena vanua ni vakabauta se ena vanua ni tawavakabauta.  Na nomu veivutuni e vakarokorokotaka na Tamada se o Setani...e solia vei Setani se na Vosa na lewa ena nomu bula. 

 Sa rawa oqo mo raica na yaga ni nomu taura matua tiko na nomu veivutuni.  Na nomu veivutuni e vakavuna mo qaqa, se e vakadrukai iko.  O laveta se lutu ki na ivakatagedegede ni nomu veivutuni. 

 Vulica mo taura matua na nomu veivutuni ena veivanua dredre.  Joni 8:36, "Kevaka sa sereki kemudou na Luvena dou sa galala dina."  Sa vakagalalataki iko na Luvena, oqo mo tudei ena galala oqori. 

 Na Kalatia 5:1 e bibi sara vei ira na tamata lotu yadua."Ni sa sereki keda na Karisito me da galala; o koya mo dou tudei." 

 Na gauna mo cakava kina na nomu veivutuni sai koya na gauna e vorati iko kina o Setani.  O vakila na mosi e lako mai ena yagomu, O sa vakasuka.  O ni sa vakaroti koya me biubiu ena Yaca i Jisu. 

 Roma 8:31-37 "Kevaka sa noda i to na Kalou, o cei sa noda meca?"  Na Tamamu e baleti iko. 

 E sega ni rawa ni qaqa vei iko na mate, se o koya e vakavuna na mate.  E sega ni rawa ni lewai iko na ituvaki, baleta ni rau sa cecere cake na Tamada kei Jisu Karisito mai na ituvaki cava ga. 

 O sa vulica ni ena ituvaki se ituvaki cava ga o tu kina, mo marautaka na nomu qaqa tikoga.

 O kila ni dina na 1 Joni 4:4 .  "Oi kemudou na luvequ lalai, dou sa nona na Kalou, dou sa vakadrukai ira." 

 Raica mada se o cei o iko.  "O iko sa nona na Kalou."  "O sa sucu mai vua na Kalou."  O iko e dua na vua ni Nona, kei na Nona lewa ga e kauti iko mai kina o Koya ena Vosa. 

 Na vo ni tikina e wiliki vakaoqo, "Sa levu cake o koya sa tiko vei kemudou mai vei koya sa tiko e vuravura." 

 "Ni sa cakacaka tiko na Kalou e lomamudou, sa vinakata ka cakava na Nona lewa vinaka." 

 Na Filipai 2:13 sa noqu qaqa ena vuqa na gauna. 

 Ia mo ni raica mada na Roma 8:11, "Ia kevaka sa tiko vei kemuni na Yalo i koya sa vakaturi Jisu cake mai na mate, ena vakabula talega na yagomuni vakayago ko koya sa vakaturi Karisito Jisu cake mai na mate ena vuku ni Yalona sa tiko vei kemuni." 

 E dodonu mo kila na ka dina oqo.  Na ka kece e nomu ena veivutuni, se sa yali na ka kece ena dua na veivutuni ca.  O rawata na vinaka duadua ni Kalou ena nomu vakatusa ni sa tu vei iko.

 Na ka vuni ni vakabauta sa ikoya na ka vuni ni veivutuni. 

 Na vakabauta e taura tu na veivutuni ni sa tu vua na ka e vinakata ni bera ni taukena dina. 

 Sense Kila na vakabauta e vakatusa ni sa vakabulai ni sa biubiu na mosi ka sa lako sobu na vuvuce.  E sega sara ga ni dua na vakabauta ena ka oqori. 

 Na vakabauta e vakaraitaka ni o sa vakabulai ni sa se vakacacana tikoga na yagomu na mosi. 

 Meu tukuna tale, na taukena e lako vata mai kei na veivutuni.  Na taukena e tiko vata kei na veivutuni tikoga. 

 O vakatusa ni sa tu vei iko, ka o vakavinavinaka vua na Tamada ena vuku ni ka oqo , sa qai muri mai na kena kilai. 

 Nanuma tiko, na veivutuni vata kei na vakavinavinaka e dau kauta mai na vakasama. 

 Na veivutuni sa ikoya na sere ni vakabauta. 

 Na veivutuni ni bera ni kilai sa lialia ki na Kila Vakasama. 

 Na vakabauta i Eparama e veisaqasaqa kei na ivakadinadina ni vakasama.  Sa kaukauwa cake tikoga o koya, ka vakalagilagia na Kalou, ni sa kila ni na vakavinakataka na ka sa yalataka na Kalou. 

 Na Kila ni Vakasama e sega ni vakabauta dina na Vosa.

Thai translation: จงประกาศความจริงของพระเจ้าเหนือชีวิตของคุณ ความไม่เชื่อจะเติบโตขึ้นจากการประกาศถ้อยคำในเชิงลบ การประกาศว่าตนเองล้มเหลวเท่ากับเป็นการยกความล้มเหลวขึ้นมามีอำนาจเหนือชีวิต หากฉันประกาศว่าตนเองอ่อนแอ ความอ่อนแอก็จะครอบงำฉัน หากฉันประกาศเรื่องความเจ็บป่วย ฉันก็จะตกเป็นทาสของมัน

การประกาศถ้อยคำในเชิงลบเหล่านี้คือการยอมรับอำนาจของซาตานเหนือพระวิหารของพระเจ้า

วิญญาณของคุณจะตอบสนองต่อสิ่งที่คุณประกาศเสมอ

ความเชื่อไม่ได้เกิดจากกระบวนการใช้เหตุผล แต่เกิดจากวิญญาณที่ได้รับการสร้างใหม่

เมื่อคุณบังเกิดใหม่ คุณได้รับธรรมชาติของพระบิดาเจ้า ธรรมชาตินั้นจะเติบโตขึ้นในตัวคุณเมื่อคุณดำเนินชีวิตตามพระวจนะและประกาศถึงอำนาจอันสมบูรณ์ของพระบิดาเหนือร่างกายของคุณ สิ่งนี้จะช่วยให้วิญญาณของคุณเติบโตขึ้นในพระคุณและฤทธิ์เดชความสามารถ

จงจำไว้ว่าการประกาศของคุณคือท่าทีที่คุณมีต่อพระบิดาในขณะนั้น

ในสถานการณ์ทดสอบที่ยากลำบากซึ่งอาจเกิดขึ้นกับคุณ การประกาศของคุณจะอยู่ในขอบเขตของความเชื่อหรือความไม่เชื่อ ถ้อยคำที่คุณประกาศจะเป็นการให้เกียรติพระบิดาหรือซาตาน... และเป็นการเปิดโอกาสให้ซาตานหรือพระวจนะเข้ามามีอำนาจเหนือชีวิตของคุณ

บัดนี้คุณคงเห็นแล้วว่าการยึดมั่นในการประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อนั้นสำคัญเพียงใด ถ้อยคำที่คุณประกาศจะทำให้คุณเป็นผู้พิชิตหรือทำให้คุณพ่ายแพ้ ชีวิตของคุณจะรุ่งโรจน์หรือตกต่ำลงตามระดับถ้อยคำที่คุณประกาศ

จงเรียนรู้ที่จะยึดมั่นในการประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อแม้ในยามยากลำบาก พระธรรมยอห์น 8:36 กล่าวว่า "ถ้าพระบุตรทรงทำให้ท่านทั้งหลายเป็นไท ท่านก็จะเป็นไทอย่างแท้จริง" พระบุตรทรงทำให้คุณเป็นไทแล้ว ดังนั้นจงยืนหยัดมั่นคงในเสรีภาพนั้น

พระธรรมกาลาเทีย 5:1 มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้เชื่อทุกคน "พระคริสต์ทรงโปรดให้เรามีเสรีภาพ ดังนั้นจงยืนหยัดมั่นคงอยู่"

เวลาที่ควรประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อคือเมื่อซาตานโจมตีคุณ เมื่อคุณรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เข้ามาในร่างกาย จงปฏิเสธมัน และสั่งให้มันออกไปในพระนามของพระเยซู

โรม 8:31-37 "ถ้าพระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเรา ใครจะต่อสู้เราได้?" พระบิดาของคุณทรงอยู่ฝ่ายคุณ

โรคภัยไข้เจ็บไม่สามารถเอาชนะคุณได้ และผู้ที่ก่อให้เกิดโรคภัยนั้นก็ทำไม่ได้เช่นกัน สถานการณ์ต่างๆ ไม่สามารถครอบงำคุณได้ เพราะพระบิดาและพระเยซูคริสต์ทรงยิ่งใหญ่เหนือทุกสถานการณ์ คุณได้เรียนรู้ที่จะชื่นชมยินดีในชัยชนะอันต่อเนื่องของคุณ ไม่ว่าคุณจะตกอยู่ในสถานการณ์หรือสภาพการณ์ใดก็ตาม

คุณรู้ดีว่าพระธรรม 1 ยอห์น 4:4 นั้นเป็นความจริงที่ว่า "ลูกทั้งหลายเอ๋ย ท่านทั้งหลายมาจากพระเจ้า และได้ชนะพวกเขาแล้ว"

จงตระหนักว่าคุณเป็นใคร "ท่านมาจากพระเจ้า" "ท่านบังเกิดจากพระเจ้า" คุณเป็นผลงานของพระองค์ และพระองค์ทรงให้คุณบังเกิดมาโดยพระวจนะตามพระประสงค์ของพระองค์เอง

ส่วนที่เหลือของข้อพระคัมภีร์กล่าวว่า "พระองค์ผู้ทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลายนั้นยิ่งใหญ่กว่าผู้นั้นที่อยู่ในโลก"

"เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้กระทำกิจอยู่ภายในท่านทั้งหลาย ทรงกระทำให้ท่านมีความปรารถนาและลงมือกระทำตามพระทัยชอบของพระองค์"

พระธรรมฟิลิปปี 2:13 เป็นกุญแจสู่ชัยชนะของข้าพเจ้ามานับครั้งไม่ถ้วน

ทีนี้ ลองเปิดไปที่พระธรรมโรม 8:11 "ถ้าพระวิญญาณของพระองค์ผู้ทรงให้พระเยซูเป็นขึ้นมาจากความตายสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย พระองค์ผู้ทรงให้พระคริสต์เยซูเป็นขึ้นมาจากความตายนั้น ก็จะทรงประทานชีวิตแก่ร่างกายที่ต้องตายของท่านทั้งหลายด้วย โดยทางพระวิญญาณของพระองค์ที่สถิตอยู่ในท่าน"

คุณต้องตระหนักถึงความจริงข้อนี้ ทุกสิ่งจะเป็นของคุณได้ก็ด้วยการกล่าวถ้อยคำยืนยัน (confession) หรือมิฉะนั้นคุณก็จะสูญเสียทุกสิ่งไปหากกล่าวถ้อยคำในเชิงลบ คุณจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดจากพระเจ้าเมื่อคุณกล่าวถ้อยคำยืนยันว่าคุณได้รับสิ่งนั้นแล้ว

เคล็ดลับของความเชื่อก็คือเคล็ดลับของการกล่าวถ้อยคำยืนยัน

ความเชื่อจะยึดมั่นในถ้อยคำยืนยันว่าตนได้รับสิ่งที่ปรารถนาแล้ว แม้ว่าจะยังไม่ได้ครอบครองสิ่งนั้นจริงๆ ก็ตาม

ความเชื่อที่อิงตามการรับรู้ทางประสาทสัมผัส (Sense Knowledge faith) จะกล่าวว่าตนหายป่วยก็ต่อเมื่อความเจ็บปวดหายไปและอาการบวมยุบลงแล้ว ซึ่งแท้จริงแล้วนั่นไม่ใช่ความเชื่อเลย

แต่ความเชื่อที่แท้จริงจะประกาศว่าคุณหายป่วยแล้ว ในขณะที่ความเจ็บปวดยังคงเล่นงานร่างกายของคุณอยู่

ขอย้ำอีกครั้งว่า การครอบครองสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเกิดขึ้นพร้อมกับการกล่าวถ้อยคำยืนยัน และการครอบครองนั้นจะคงอยู่ได้ด้วยการกล่าวถ้อยคำยืนยันอย่างต่อเนื่อง

คุณกล่าวถ้อยคำยืนยันว่าคุณได้รับสิ่งนั้นแล้ว และขอบพระคุณพระบิดาสำหรับสิ่งนั้น แล้วการตระหนักรู้ถึงความเป็นจริงก็จะตามมา

จงจำไว้ว่า การกล่าวถ้อยคำยืนยันควบคู่ไปกับการขอบพระคุณจะนำมาซึ่งการตระหนักรู้ถึงความเป็นจริงเสมอ

การกล่าวถ้อยคำยืนยันเปรียบเสมือนท่วงทำนองแห่งความเชื่อ

สำหรับผู้ที่ยึดติดกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัส การกล่าวถ้อยคำยืนยันก่อนที่จะเห็นความเป็นจริงปรากฏขึ้นนั้นดูเป็นเรื่องโง่เขลา

ความเชื่อของอับราฮัมนั้นสวนทางกับหลักฐานที่สัมผัสได้ทางกายภาพ ท่านมีความเชื่อมั่นคงและถวายเกียรติแด่พระเจ้า โดยตระหนักว่าสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญานั้น พระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จเป็นจริง

ผู้ที่ยึดติดกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัสย่อมไม่มีความเชื่อที่แท้จริงในพระวจนะ

Cng s̄ārp̣hāph khwām cring k̄hxng phracêā h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ khwām mị̀ cheụ̄̀x ca teibto k̄hụ̂n meụ̄̀x khuṇ s̄ārp̣hāph nı ngæ̀ lb kār s̄ārp̣hāph khwām l̂m h̄elw ca thảh̄ı̂ khwām l̂m h̄elw k̄hụ̂n khrxng bạllạngk̒ t̄ĥā c̄hạn s̄ārp̣hāph khwām x̀xnxæ khwām x̀xnxæ ca khrxbngả c̄hạn t̄ĥā c̄hạn s̄ārp̣hāph khwām cĕb p̀wy c̄hạn k̆ ca t̄hūk mạn kạkk̄hạng wị̂

kār s̄ārp̣hāph nı ngæ̀ lb h̄el̀ā nī̂ pĕnkār yxmrạb xảnāc k̄hxng sātān h̄enụ̄x phlạbphlā k̄hxng phracêā

cit wiỵỵāṇ k̄hxng khuṇ ca txb s̄nxng t̀x kār s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ s̄emx

khwām cheụ̄̀x mị̀chı̀ p̄hlp̄hlit k̄hxng s̄ti pạỵỵā tæ̀ pĕn p̄hlp̄hlit k̄hxng cit wiỵỵāṇ thī̀ dị̂ rạb kār s̄r̂āng h̄ım̀

meụ̄̀x khuṇ bạngkeid h̄ım̀ khuṇ dị̂ rạb ṭhrrmchāti k̄hxng phra bidā phracêā ṭhrrmchāti nận teibto nı tạw khuṇ d̂wy kārk ra thả tāmph ra wcna læa kār s̄ārp̣hāph t̄hụng xảnāc xạn s̄mbūrṇ̒ k̄hxng phra bidā nı r̀āngkāy k̄hxng khuṇ læa mạn thảh̄ı̂ cit wiỵỵāṇ k̄hxng khuṇ teibto nı phrakhuṇ læa khwām s̄āmārt̄h

cng cả wị̂ ẁākār s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ khụ̄x thạṣ̄nkhti pạccubạn k̄hxng khuṇ thī̀ mī t̀x phra bidā

nı kār thds̄xb phiṣ̄es̄ʹ bāng xỳāng thī̀ xāc keid k̄hụ̂n kạb khuṇ khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca xyū̀ nı k̄hxbk̄het k̄hxng khwām cheụ̄̀x h̄rụ̄x k̄hxbk̄het k̄hxng khwām mị̀ cheụ̄̀x khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca h̄ı̂ keīyrti phra bidā h̄rụ̄x sātān...Ca thảh̄ı̂ sātān h̄rụ̄x phra wcna mī xảnāc h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ

txn nī̂ khuṇ khng h̄ĕn khuṇkh̀ā k̄hxng kār yụd mạ̀n nı khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ læ̂w khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca thảh̄ı̂ khuṇ pĕn p̄hū̂ phichit h̄rụ̄x ph̀āy phæ̂ khuṇ ca k̄hụ̂n h̄rụ̄x lng tām radạb k̄hxng khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ

cng reīyn rū̂ thī̀ ca yụd mạ̀n nı khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ nı yām yāk lảbāk yxh̄̒n 8:36 “T̄ĥā phra butr thrng pld pl̀xy th̀ān h̄ı̂ pĕn xis̄ra th̀ān k̆ pĕn xis̄ra xỳāng thæ̂cring” phra butr thrng pld pl̀xy th̀ān h̄ı̂ pĕn xis̄ra læ̂w cng yụ̄n h̄yạd mạ̀nkhng nı xis̄rp̣hāph nận

kā lā theīy 5:1 Mī khwām s̄ảkhạỵ xỳāng yìng s̄ảh̄rạb p̄hū̂ cheụ̄̀x thuk khn “pherāa phra khris̄t̒ thrng pld pl̀xy reā h̄ı̂ pĕn xis̄ra læ̂w pherāa c̄hanận cng yụ̄n h̄yạd mạ̀nkhng”

welā thī̀ khuṇ khwr s̄ārp̣hāph khụ̄x meụ̄̀x sātān comtī khuṇ khuṇ rū̂s̄ụk cĕb pwd nı r̀āngkāy khuṇ pt̩is̄eṭh mạn khuṇ s̄ạ̀ng h̄ı̂ mạn xxk pị nı phranām k̄hxng phra yesū

rom 8:31-37 “T̄ĥā phracêā xyū̀ f̄̀āy reā khır lèā ca xyū̀ f̄̀āy trng k̄ĥām reā dị̂?” Phra bidā k̄hxng th̀ān xyū̀ f̄̀āy th̀ān

rokh p̣hạy k̄hị̂ cĕb mị̀ xāc xeāchna th̀ān dị̂ læa p̄hū̂ thī̀ k̀x h̄ı̂ keid rokh p̣hạy k̄hị̂ cĕb k̆ mị̀ xāc xeāchna th̀ān dị̂ s̄t̄hānkārṇ̒ mị̀ xāc khrxbngả th̀ān dị̂ pherāa phra bidā læa phra yesū khris̄t̒ thrng yìng h̄ıỵ̀ kẁā s̄t̄hān kā rṇ̒ dı«

th̀ān dị̂ reīyn rū̂ læ̂w ẁā mị̀ ẁā th̀ān ca xyū̀ nı s̄t̄hānkārṇ̒ h̄rụ̄x s̄p̣hāph dı cng chụ̄̀nchm yindī nı chạychna k̄hxng th̀ān xỳāng t̀x neụ̄̀xng

th̀ān rū̂ ẁā 1 yxh̄̒n 4:4 Pĕn khwām cring “th̀ān thậng h̄lāy pĕn k̄hxng phracêā lūk lĕk«k̄hxng reā læa th̀ān dị̂ xeāchna phwk k̄heā læ̂w”

cng s̄ạngket ẁā th̀ān pĕn khır “th̀ān pĕn k̄hxng phracêā” “th̀ān bạngkeid cāk phracêā” th̀ān pĕn p̄hlp̄hlit cāk phraxngkh̒ læa d̂wy phra pras̄ngkh̒ k̄hxng phraxngkh̒ xeng phraxngkh̒ thrng nả th̀ān mā s̄ū̀ lok doy thāng phra wcna

s̄̀wn thī̀ h̄elụ̄x k̄hxng k̄ĥx phra khạmp̣hīr̒ kl̀āw ẁā “phraxngkh̒ p̄hū̂thrng s̄t̄hit xyū̀ p̣hāynı th̀ān nận yìng h̄ıỵ̀ kẁā p̄hū̂ thī̀ xyū̀ nı lok”

“pherāa phracêā thrng thảngān xyū̀ p̣hāynı th̀ān thrng pras̄ngkh̒ læa krathả tāmph ra pras̄ngkh̒ xạn dī k̄hxng phraxngkh̒”

fi li p pī̂ 2:13 Pĕn chạychna k̄hxng k̄ĥāphcêā h̄lāy t̀x h̄lāy khrậng

thīnī̂ lxng peid pị thī̀ rom 8:11 “Tæ̀ t̄ĥā phra wiỵỵāṇ k̄hxng phraxngkh̒ p̄hū̂thrng thảh̄ı̂ phra yesū fụ̄̂n k̄hụ̂n cāk khwām tāy s̄t̄hit xyū̀ nı th̀ān thậng h̄lāy phraxngkh̒ p̄hū̂thrng thảh̄ı̂ phra yesū khris̄t̒ fụ̄̂n k̄hụ̂n cāk khwām tāy ca thrng prathān chīwit kæ̀ r̀āngkāy thī̀ t̂xng tāy k̄hxng th̀ān thậng h̄lāy d̂wy doy phra wiỵỵāṇ k̄hxng phraxngkh̒ sụ̀ng s̄t̄hit xyū̀ nı th̀ān thậng h̄lāy”

th̀ān t̂xng trah̄nạk t̄hụng khwām cring k̄ĥx nī̂ thuk s̄ìng pĕn k̄hxng th̀ān dị̂ d̂wy kār s̄ārp̣hāph h̄rụ̄x thuk s̄ìng ca s̄ūỵ s̄eīy pị h̄āk s̄ārp̣hāph nı thāng lb th̀ān ca dị̂ rạb s̄ìng thī̀ dī thī̀s̄ud cāk phracêā d̂wy kār s̄ārp̣hāph ẁā th̀ān mī s̄ìng nận xyū̀ læ̂w

khwām lạb k̄hxng khwām cheụ̄̀x khụ̄x khwām lạb k̄hxng kār s̄ārp̣hāph

khwām cheụ̄̀x khụ̄x kār s̄ārp̣hāph ẁā tn mī s̄ìng thī̀ tn prārt̄hnā xyū̀ læ̂w k̀xn thī̀ ca dị̂ khrxb khrxng mạn cring«

khwām cheụ̄̀x bæb chı̂ pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ s̄ārp̣hāph ẁā tn h̄āy dīlæ̂w meụ̄̀x khwām cĕb pwd h̄āy pị læa xākār bwm ld lng thæ̂cring læ̂w mị̀mī khwām cheụ̄̀x xyū̀ nı nận

khwām cheụ̄̀x khụ̄x kār prakāṣ̄ ẁā th̀ān h̄āy dīlæ̂w nı k̄hṇa thī̀ khwām cĕb pwd yạng khng thrmān r̀āngkāy xyū̀

k̄hx h̄ı̂ p̄hm kl̀āw xīk khrậng kār khrxb khrxng mā phr̂xm kạb kār s̄ārp̣hāph kār khrxb khrxng ca khng xyū̀ dị̂ d̂wy kār s̄ārp̣hāph xỳāng t̀x neụ̄̀xng

khuṇ s̄ārp̣hāph ẁā khuṇ mī s̄ìng nận læa khuṇ k̄hxbkhuṇ phra bidā s̄ảh̄rạb s̄ìng nận læ̂w khwām k̄hêācı k̆ ca tām mā

cả wị̂ ẁā kār s̄ārp̣hāph phr̂xm kạb kār k̄hxbkhuṇ ca nả mā sụ̀ng khwām k̄hêācı s̄emx

kār s̄ārp̣hāph khụ̄x th̀wngthảnxng h̄æ̀ng khwām cheụ̄̀x

kār s̄ārp̣hāph k̀xn khwām k̄hêācı pĕn khwām ngò k̄helā s̄ảh̄rạb khwām rū̂ thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄

khwām cheụ̄̀x k̄hxng xạb rā ḥạm k̄hạd yæ̂ng kạb h̄lạk ṭ̄hān thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ k̄heā k̄hêm k̄hæ̆ng k̄hụ̂n t̄hwāy keīyrti dæ̀ phracêā doy rū̂ ẁā s̄ìng thī̀ phracêā thrng s̄ạỵỵā wị̂ phraxngkh̒ ca thrng thảh̄ı̂ s̄ảrĕc

khwām rū̂ thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ mị̀mī khwām cheụ̄̀x thī̀thæ̂ cring nı phra wcna