Cng s̄ārp̣hāph khwām cring k̄hxng phracêā h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ

 จงประกาศความจริงของพระเจ้าเหนือชีวิตของคุณ ความไม่เชื่อจะเติบโตขึ้นจากการประกาศถ้อยคำในเชิงลบ การประกาศว่าตนเองล้มเหลวเท่ากับเป็นการยกความล้มเหลวขึ้นมามีอำนาจเหนือชีวิต หากฉันประกาศว่าตนเองอ่อนแอ ความอ่อนแอก็จะครอบงำฉัน หากฉันประกาศเรื่องความเจ็บป่วย ฉันก็จะตกเป็นทาสของมัน

การประกาศถ้อยคำในเชิงลบเหล่านี้คือการยอมรับอำนาจของซาตานเหนือพระวิหารของพระเจ้า

วิญญาณของคุณจะตอบสนองต่อสิ่งที่คุณประกาศเสมอ

ความเชื่อไม่ได้เกิดจากกระบวนการใช้เหตุผล แต่เกิดจากวิญญาณที่ได้รับการสร้างใหม่

เมื่อคุณบังเกิดใหม่ คุณได้รับธรรมชาติของพระบิดาเจ้า ธรรมชาตินั้นจะเติบโตขึ้นในตัวคุณเมื่อคุณดำเนินชีวิตตามพระวจนะและประกาศถึงอำนาจอันสมบูรณ์ของพระบิดาเหนือร่างกายของคุณ สิ่งนี้จะช่วยให้วิญญาณของคุณเติบโตขึ้นในพระคุณและฤทธิ์เดชความสามารถ

จงจำไว้ว่าการประกาศของคุณคือท่าทีที่คุณมีต่อพระบิดาในขณะนั้น

ในสถานการณ์ทดสอบที่ยากลำบากซึ่งอาจเกิดขึ้นกับคุณ การประกาศของคุณจะอยู่ในขอบเขตของความเชื่อหรือความไม่เชื่อ ถ้อยคำที่คุณประกาศจะเป็นการให้เกียรติพระบิดาหรือซาตาน... และเป็นการเปิดโอกาสให้ซาตานหรือพระวจนะเข้ามามีอำนาจเหนือชีวิตของคุณ

บัดนี้คุณคงเห็นแล้วว่าการยึดมั่นในการประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อนั้นสำคัญเพียงใด ถ้อยคำที่คุณประกาศจะทำให้คุณเป็นผู้พิชิตหรือทำให้คุณพ่ายแพ้ ชีวิตของคุณจะรุ่งโรจน์หรือตกต่ำลงตามระดับถ้อยคำที่คุณประกาศ

จงเรียนรู้ที่จะยึดมั่นในการประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อแม้ในยามยากลำบาก พระธรรมยอห์น 8:36 กล่าวว่า "ถ้าพระบุตรทรงทำให้ท่านทั้งหลายเป็นไท ท่านก็จะเป็นไทอย่างแท้จริง" พระบุตรทรงทำให้คุณเป็นไทแล้ว ดังนั้นจงยืนหยัดมั่นคงในเสรีภาพนั้น

พระธรรมกาลาเทีย 5:1 มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้เชื่อทุกคน "พระคริสต์ทรงโปรดให้เรามีเสรีภาพ ดังนั้นจงยืนหยัดมั่นคงอยู่"

เวลาที่ควรประกาศถ้อยคำแห่งความเชื่อคือเมื่อซาตานโจมตีคุณ เมื่อคุณรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เข้ามาในร่างกาย จงปฏิเสธมัน และสั่งให้มันออกไปในพระนามของพระเยซู

โรม 8:31-37 "ถ้าพระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายเรา ใครจะต่อสู้เราได้?" พระบิดาของคุณทรงอยู่ฝ่ายคุณ

โรคภัยไข้เจ็บไม่สามารถเอาชนะคุณได้ และผู้ที่ก่อให้เกิดโรคภัยนั้นก็ทำไม่ได้เช่นกัน สถานการณ์ต่างๆ ไม่สามารถครอบงำคุณได้ เพราะพระบิดาและพระเยซูคริสต์ทรงยิ่งใหญ่เหนือทุกสถานการณ์ คุณได้เรียนรู้ที่จะชื่นชมยินดีในชัยชนะอันต่อเนื่องของคุณ ไม่ว่าคุณจะตกอยู่ในสถานการณ์หรือสภาพการณ์ใดก็ตาม

คุณรู้ดีว่าพระธรรม 1 ยอห์น 4:4 นั้นเป็นความจริงที่ว่า "ลูกทั้งหลายเอ๋ย ท่านทั้งหลายมาจากพระเจ้า และได้ชนะพวกเขาแล้ว"

จงตระหนักว่าคุณเป็นใคร "ท่านมาจากพระเจ้า" "ท่านบังเกิดจากพระเจ้า" คุณเป็นผลงานของพระองค์ และพระองค์ทรงให้คุณบังเกิดมาโดยพระวจนะตามพระประสงค์ของพระองค์เอง

ส่วนที่เหลือของข้อพระคัมภีร์กล่าวว่า "พระองค์ผู้ทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลายนั้นยิ่งใหญ่กว่าผู้นั้นที่อยู่ในโลก"

"เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้กระทำกิจอยู่ภายในท่านทั้งหลาย ทรงกระทำให้ท่านมีความปรารถนาและลงมือกระทำตามพระทัยชอบของพระองค์"

พระธรรมฟิลิปปี 2:13 เป็นกุญแจสู่ชัยชนะของข้าพเจ้ามานับครั้งไม่ถ้วน

ทีนี้ ลองเปิดไปที่พระธรรมโรม 8:11 "ถ้าพระวิญญาณของพระองค์ผู้ทรงให้พระเยซูเป็นขึ้นมาจากความตายสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย พระองค์ผู้ทรงให้พระคริสต์เยซูเป็นขึ้นมาจากความตายนั้น ก็จะทรงประทานชีวิตแก่ร่างกายที่ต้องตายของท่านทั้งหลายด้วย โดยทางพระวิญญาณของพระองค์ที่สถิตอยู่ในท่าน"

คุณต้องตระหนักถึงความจริงข้อนี้ ทุกสิ่งจะเป็นของคุณได้ก็ด้วยการกล่าวถ้อยคำยืนยัน (confession) หรือมิฉะนั้นคุณก็จะสูญเสียทุกสิ่งไปหากกล่าวถ้อยคำในเชิงลบ คุณจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดจากพระเจ้าเมื่อคุณกล่าวถ้อยคำยืนยันว่าคุณได้รับสิ่งนั้นแล้ว

เคล็ดลับของความเชื่อก็คือเคล็ดลับของการกล่าวถ้อยคำยืนยัน

ความเชื่อจะยึดมั่นในถ้อยคำยืนยันว่าตนได้รับสิ่งที่ปรารถนาแล้ว แม้ว่าจะยังไม่ได้ครอบครองสิ่งนั้นจริงๆ ก็ตาม

ความเชื่อที่อิงตามการรับรู้ทางประสาทสัมผัส (Sense Knowledge faith) จะกล่าวว่าตนหายป่วยก็ต่อเมื่อความเจ็บปวดหายไปและอาการบวมยุบลงแล้ว ซึ่งแท้จริงแล้วนั่นไม่ใช่ความเชื่อเลย

แต่ความเชื่อที่แท้จริงจะประกาศว่าคุณหายป่วยแล้ว ในขณะที่ความเจ็บปวดยังคงเล่นงานร่างกายของคุณอยู่

ขอย้ำอีกครั้งว่า การครอบครองสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะเกิดขึ้นพร้อมกับการกล่าวถ้อยคำยืนยัน และการครอบครองนั้นจะคงอยู่ได้ด้วยการกล่าวถ้อยคำยืนยันอย่างต่อเนื่อง

คุณกล่าวถ้อยคำยืนยันว่าคุณได้รับสิ่งนั้นแล้ว และขอบพระคุณพระบิดาสำหรับสิ่งนั้น แล้วการตระหนักรู้ถึงความเป็นจริงก็จะตามมา

จงจำไว้ว่า การกล่าวถ้อยคำยืนยันควบคู่ไปกับการขอบพระคุณจะนำมาซึ่งการตระหนักรู้ถึงความเป็นจริงเสมอ

การกล่าวถ้อยคำยืนยันเปรียบเสมือนท่วงทำนองแห่งความเชื่อ

สำหรับผู้ที่ยึดติดกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัส การกล่าวถ้อยคำยืนยันก่อนที่จะเห็นความเป็นจริงปรากฏขึ้นนั้นดูเป็นเรื่องโง่เขลา

ความเชื่อของอับราฮัมนั้นสวนทางกับหลักฐานที่สัมผัสได้ทางกายภาพ ท่านมีความเชื่อมั่นคงและถวายเกียรติแด่พระเจ้า โดยตระหนักว่าสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญานั้น พระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จเป็นจริง

ผู้ที่ยึดติดกับการรับรู้ทางประสาทสัมผัสย่อมไม่มีความเชื่อที่แท้จริงในพระวจนะ

Cng s̄ārp̣hāph khwām cring k̄hxng phracêā h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ khwām mị̀ cheụ̄̀x ca teibto k̄hụ̂n meụ̄̀x khuṇ s̄ārp̣hāph nı ngæ̀ lb kār s̄ārp̣hāph khwām l̂m h̄elw ca thảh̄ı̂ khwām l̂m h̄elw k̄hụ̂n khrxng bạllạngk̒ t̄ĥā c̄hạn s̄ārp̣hāph khwām x̀xnxæ khwām x̀xnxæ ca khrxbngả c̄hạn t̄ĥā c̄hạn s̄ārp̣hāph khwām cĕb p̀wy c̄hạn k̆ ca t̄hūk mạn kạkk̄hạng wị̂

kār s̄ārp̣hāph nı ngæ̀ lb h̄el̀ā nī̂ pĕnkār yxmrạb xảnāc k̄hxng sātān h̄enụ̄x phlạbphlā k̄hxng phracêā

cit wiỵỵāṇ k̄hxng khuṇ ca txb s̄nxng t̀x kār s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ s̄emx

khwām cheụ̄̀x mị̀chı̀ p̄hlp̄hlit k̄hxng s̄ti pạỵỵā tæ̀ pĕn p̄hlp̄hlit k̄hxng cit wiỵỵāṇ thī̀ dị̂ rạb kār s̄r̂āng h̄ım̀

meụ̄̀x khuṇ bạngkeid h̄ım̀ khuṇ dị̂ rạb ṭhrrmchāti k̄hxng phra bidā phracêā ṭhrrmchāti nận teibto nı tạw khuṇ d̂wy kārk ra thả tāmph ra wcna læa kār s̄ārp̣hāph t̄hụng xảnāc xạn s̄mbūrṇ̒ k̄hxng phra bidā nı r̀āngkāy k̄hxng khuṇ læa mạn thảh̄ı̂ cit wiỵỵāṇ k̄hxng khuṇ teibto nı phrakhuṇ læa khwām s̄āmārt̄h

cng cả wị̂ ẁākār s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ khụ̄x thạṣ̄nkhti pạccubạn k̄hxng khuṇ thī̀ mī t̀x phra bidā

nı kār thds̄xb phiṣ̄es̄ʹ bāng xỳāng thī̀ xāc keid k̄hụ̂n kạb khuṇ khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca xyū̀ nı k̄hxbk̄het k̄hxng khwām cheụ̄̀x h̄rụ̄x k̄hxbk̄het k̄hxng khwām mị̀ cheụ̄̀x khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca h̄ı̂ keīyrti phra bidā h̄rụ̄x sātān...Ca thảh̄ı̂ sātān h̄rụ̄x phra wcna mī xảnāc h̄enụ̄x chīwit k̄hxng khuṇ

txn nī̂ khuṇ khng h̄ĕn khuṇkh̀ā k̄hxng kār yụd mạ̀n nı khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ læ̂w khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ ca thảh̄ı̂ khuṇ pĕn p̄hū̂ phichit h̄rụ̄x ph̀āy phæ̂ khuṇ ca k̄hụ̂n h̄rụ̄x lng tām radạb k̄hxng khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ

cng reīyn rū̂ thī̀ ca yụd mạ̀n nı khả s̄ārp̣hāph k̄hxng khuṇ nı yām yāk lảbāk yxh̄̒n 8:36 “T̄ĥā phra butr thrng pld pl̀xy th̀ān h̄ı̂ pĕn xis̄ra th̀ān k̆ pĕn xis̄ra xỳāng thæ̂cring” phra butr thrng pld pl̀xy th̀ān h̄ı̂ pĕn xis̄ra læ̂w cng yụ̄n h̄yạd mạ̀nkhng nı xis̄rp̣hāph nận

kā lā theīy 5:1 Mī khwām s̄ảkhạỵ xỳāng yìng s̄ảh̄rạb p̄hū̂ cheụ̄̀x thuk khn “pherāa phra khris̄t̒ thrng pld pl̀xy reā h̄ı̂ pĕn xis̄ra læ̂w pherāa c̄hanận cng yụ̄n h̄yạd mạ̀nkhng”

welā thī̀ khuṇ khwr s̄ārp̣hāph khụ̄x meụ̄̀x sātān comtī khuṇ khuṇ rū̂s̄ụk cĕb pwd nı r̀āngkāy khuṇ pt̩is̄eṭh mạn khuṇ s̄ạ̀ng h̄ı̂ mạn xxk pị nı phranām k̄hxng phra yesū

rom 8:31-37 “T̄ĥā phracêā xyū̀ f̄̀āy reā khır lèā ca xyū̀ f̄̀āy trng k̄ĥām reā dị̂?” Phra bidā k̄hxng th̀ān xyū̀ f̄̀āy th̀ān

rokh p̣hạy k̄hị̂ cĕb mị̀ xāc xeāchna th̀ān dị̂ læa p̄hū̂ thī̀ k̀x h̄ı̂ keid rokh p̣hạy k̄hị̂ cĕb k̆ mị̀ xāc xeāchna th̀ān dị̂ s̄t̄hānkārṇ̒ mị̀ xāc khrxbngả th̀ān dị̂ pherāa phra bidā læa phra yesū khris̄t̒ thrng yìng h̄ıỵ̀ kẁā s̄t̄hān kā rṇ̒ dı«

th̀ān dị̂ reīyn rū̂ læ̂w ẁā mị̀ ẁā th̀ān ca xyū̀ nı s̄t̄hānkārṇ̒ h̄rụ̄x s̄p̣hāph dı cng chụ̄̀nchm yindī nı chạychna k̄hxng th̀ān xỳāng t̀x neụ̄̀xng

th̀ān rū̂ ẁā 1 yxh̄̒n 4:4 Pĕn khwām cring “th̀ān thậng h̄lāy pĕn k̄hxng phracêā lūk lĕk«k̄hxng reā læa th̀ān dị̂ xeāchna phwk k̄heā læ̂w”

cng s̄ạngket ẁā th̀ān pĕn khır “th̀ān pĕn k̄hxng phracêā” “th̀ān bạngkeid cāk phracêā” th̀ān pĕn p̄hlp̄hlit cāk phraxngkh̒ læa d̂wy phra pras̄ngkh̒ k̄hxng phraxngkh̒ xeng phraxngkh̒ thrng nả th̀ān mā s̄ū̀ lok doy thāng phra wcna

s̄̀wn thī̀ h̄elụ̄x k̄hxng k̄ĥx phra khạmp̣hīr̒ kl̀āw ẁā “phraxngkh̒ p̄hū̂thrng s̄t̄hit xyū̀ p̣hāynı th̀ān nận yìng h̄ıỵ̀ kẁā p̄hū̂ thī̀ xyū̀ nı lok”

“pherāa phracêā thrng thảngān xyū̀ p̣hāynı th̀ān thrng pras̄ngkh̒ læa krathả tāmph ra pras̄ngkh̒ xạn dī k̄hxng phraxngkh̒”

fi li p pī̂ 2:13 Pĕn chạychna k̄hxng k̄ĥāphcêā h̄lāy t̀x h̄lāy khrậng

thīnī̂ lxng peid pị thī̀ rom 8:11 “Tæ̀ t̄ĥā phra wiỵỵāṇ k̄hxng phraxngkh̒ p̄hū̂thrng thảh̄ı̂ phra yesū fụ̄̂n k̄hụ̂n cāk khwām tāy s̄t̄hit xyū̀ nı th̀ān thậng h̄lāy phraxngkh̒ p̄hū̂thrng thảh̄ı̂ phra yesū khris̄t̒ fụ̄̂n k̄hụ̂n cāk khwām tāy ca thrng prathān chīwit kæ̀ r̀āngkāy thī̀ t̂xng tāy k̄hxng th̀ān thậng h̄lāy d̂wy doy phra wiỵỵāṇ k̄hxng phraxngkh̒ sụ̀ng s̄t̄hit xyū̀ nı th̀ān thậng h̄lāy”

th̀ān t̂xng trah̄nạk t̄hụng khwām cring k̄ĥx nī̂ thuk s̄ìng pĕn k̄hxng th̀ān dị̂ d̂wy kār s̄ārp̣hāph h̄rụ̄x thuk s̄ìng ca s̄ūỵ s̄eīy pị h̄āk s̄ārp̣hāph nı thāng lb th̀ān ca dị̂ rạb s̄ìng thī̀ dī thī̀s̄ud cāk phracêā d̂wy kār s̄ārp̣hāph ẁā th̀ān mī s̄ìng nận xyū̀ læ̂w

khwām lạb k̄hxng khwām cheụ̄̀x khụ̄x khwām lạb k̄hxng kār s̄ārp̣hāph

khwām cheụ̄̀x khụ̄x kār s̄ārp̣hāph ẁā tn mī s̄ìng thī̀ tn prārt̄hnā xyū̀ læ̂w k̀xn thī̀ ca dị̂ khrxb khrxng mạn cring«

khwām cheụ̄̀x bæb chı̂ pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ s̄ārp̣hāph ẁā tn h̄āy dīlæ̂w meụ̄̀x khwām cĕb pwd h̄āy pị læa xākār bwm ld lng thæ̂cring læ̂w mị̀mī khwām cheụ̄̀x xyū̀ nı nận

khwām cheụ̄̀x khụ̄x kār prakāṣ̄ ẁā th̀ān h̄āy dīlæ̂w nı k̄hṇa thī̀ khwām cĕb pwd yạng khng thrmān r̀āngkāy xyū̀

k̄hx h̄ı̂ p̄hm kl̀āw xīk khrậng kār khrxb khrxng mā phr̂xm kạb kār s̄ārp̣hāph kār khrxb khrxng ca khng xyū̀ dị̂ d̂wy kār s̄ārp̣hāph xỳāng t̀x neụ̄̀xng

khuṇ s̄ārp̣hāph ẁā khuṇ mī s̄ìng nận læa khuṇ k̄hxbkhuṇ phra bidā s̄ảh̄rạb s̄ìng nận læ̂w khwām k̄hêācı k̆ ca tām mā

cả wị̂ ẁā kār s̄ārp̣hāph phr̂xm kạb kār k̄hxbkhuṇ ca nả mā sụ̀ng khwām k̄hêācı s̄emx

kār s̄ārp̣hāph khụ̄x th̀wngthảnxng h̄æ̀ng khwām cheụ̄̀x

kār s̄ārp̣hāph k̀xn khwām k̄hêācı pĕn khwām ngò k̄helā s̄ảh̄rạb khwām rū̂ thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄

khwām cheụ̄̀x k̄hxng xạb rā ḥạm k̄hạd yæ̂ng kạb h̄lạk ṭ̄hān thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ k̄heā k̄hêm k̄hæ̆ng k̄hụ̂n t̄hwāy keīyrti dæ̀ phracêā doy rū̂ ẁā s̄ìng thī̀ phracêā thrng s̄ạỵỵā wị̂ phraxngkh̒ ca thrng thảh̄ı̂ s̄ảrĕc

khwām rū̂ thāng pras̄āth s̄ạmp̄hạs̄ mị̀mī khwām cheụ̄̀x thī̀thæ̂ cring nı phra wcna

German: Bekenne die Wahrheit Gottes über dein Leben aus. Unglaube wächst durch ein negatives Bekenntnis. Ein Bekenntnis des Scheiterns setzt das Scheitern auf den Thron. Wenn ich Schwäche bekenne, beherrscht mich die Schwäche. Wenn ich meine Krankheit bekenne, hält sie mich in Knechtschaft.

Diese negativen Bekenntnisse sind ein Anerkennen der Herrschaft Satans über Gottes Tempel.

Dein Geist reagiert stets auf dein Bekenntnis.

Glaube ist kein Produkt des Verstandes, sondern des neu geschaffenen Geistes.

Als du wiedergeboren wurdest, hast du die Natur Gottes, des Vaters, empfangen. Diese Natur wächst in dir, wenn du nach dem Wort handelst und die vollkommene Herrschaft des Vaters über deinen Leib bekennst; sie lässt deinen Geist an Gnade und Kraft zunehmen.

Denk daran: Dein Bekenntnis spiegelt deine gegenwärtige Haltung gegenüber dem Vater wider.

In besonderen Prüfungen, die auf dich zukommen mögen, bewegt sich dein Bekenntnis entweder im Bereich des Glaubens oder im Bereich des Unglaubens. Dein Bekenntnis ehrt entweder den Vater oder Satan ... es verleiht entweder Satan oder dem Wort die Herrschaft in deinem Leben.

Nun erkennst du, wie wichtig es ist, an deinem Bekenntnis festzuhalten. Dein Bekenntnis macht dich entweder zum Überwinder, oder es führt zu deiner Niederlage. Du steigst auf oder fällst ab – je nach dem Niveau deines Bekenntnisses.

Lerne, auch in schwierigen Situationen an deinem Bekenntnis festzuhalten. Johannes 8,36: „Wenn nun der Sohn euch frei macht, so seid ihr wirklich frei.“ Der Sohn hat dich frei gemacht; bleib nun fest in dieser Freiheit.

Galater 5,1 ist für jeden Gläubigen von entscheidender Bedeutung: „Zur Freiheit hat uns Christus befreit! Steht also fest.“

Der richtige Zeitpunkt für dein Bekenntnis ist der Moment, in dem Satan dich angreift. Du spürst, wie Schmerz in deinen Körper eindringt – du weist ihn zurück. Du gebietest ihm im Namen Jesu, zu weichen.

Römer 8,31–37: „Ist Gott für uns, wer kann dann gegen uns sein?“ Dein Vater steht auf deiner Seite.

Krankheit kann dich nicht besiegen, ebenso wenig wie der Urheber der Krankheit. Umstände können dich nicht beherrschen, denn der Vater und Jesus Christus sind größer als alle Umstände. Du hast gelernt, dich in jeder Lebenslage und unter allen Umständen über deinen beständigen Sieg zu freuen.

Du weißt, dass 1. Johannes 4,4 wahr ist: „Ihr seid aus Gott, meine Kindlein, und habt sie überwunden.“

Beachte, wer du bist: „Du bist aus Gott.“ „Du bist aus Gott geboren.“ Du bist ein Geschöpf Gottes; nach Seinem eigenen Willen hat Er dich durch das Wort hervorgebracht.

Der weitere Teil des Verses lautet: „Größer ist Er, der in euch ist, als der, der in der Welt ist.“

„Denn Gott ist es, der in euch wirkt, sowohl das Wollen als auch das Vollbringen nach Seinem Wohlgefallen.“

Philipper 2,13 war schon oft der Schlüssel zu meinem Sieg.

Schlage nun Römer 8,11 auf: „Wenn aber der Geist dessen, der Jesus von den Toten auferweckt hat, in euch wohnt, so wird Er, der Christus Jesus von den Toten auferweckt hat, auch eure sterblichen Leiber lebendig machen durch Seinen Geist, der in euch wohnt.“

Du musst diese Tatsache erkennen. Alles gehört dir durch das Bekenntnis, oder alles geht durch ein negatives Bekenntnis verloren. Du empfängst das Beste Gottes, indem du bekennst, dass du es bereits hast.

Das Geheimnis des Glaubens ist das Geheimnis des Bekenntnisses.

Der Glaube hält an dem Bekenntnis fest, dass man das Ersehnte bereits besitzt, noch bevor man es tatsächlich in Händen hält.

Der Glaube, der sich auf die Sinneswahrnehmung stützt, bekennt erst dann, dass man geheilt ist, wenn der Schmerz nachlässt und die Schwellung zurückgeht. Darin liegt eigentlich kein Glaube.

Der Glaube erklärt dich für geheilt, während der Schmerz noch deinen Körper quält.

Lass es mich noch einmal sagen: Der Besitz kommt durch das Bekenntnis. Der Besitz bleibt durch beständiges Bekenntnis erhalten.

Du bekennst, dass du es hast, und dankst dem Vater dafür – dann folgt die Verwirklichung.

Denk daran: Ein Bekenntnis, das mit Danksagung verbunden ist, führt immer zur Verwirklichung.

Das Bekenntnis ist die Melodie des Glaubens.

Ein Bekenntnis vor der Verwirklichung erscheint der Sinneswahrnehmung als Torheit.

Abrahams Glaube widersprach den sinnlich wahrnehmbaren Tatsachen. Er wurde stark und gab Gott die Ehre, im Wissen, dass Gott das, was Er verheißen hatte, auch erfüllen würde.

Die Sinneswahrnehmung hat keinen wirklichen Glauben an das Wort.